Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, να μονιμοποιηθούν όλοι οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
![Προβολή εκτυπώσιμης μορφής Προβολή εκτυπώσιμης μορφής](/sites/all/modules/print/icons/print_icon.gif)
![Αποστολή σε φίλο Αποστολή σε φίλο](/sites/all/modules/print/icons/mail_icon.gif)
![PDF version PDF version](/sites/all/modules/print/icons/pdf_icon.gif)
Στο ΔΣ της ΟΛΜΕ, πότε με αφορμή τα χιλιάδες κενά στα σχολεία, πότε με αφορμή την πρόταση (;) Λοβέρδου για διενέργεια ΑΣΕΠ, έχει γίνει συζήτηση για την ανάγκη των μαζικών, μόνιμων διορισμών.
Στη βάση αυτή, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, καταθέτουν πρόταση για την ανάγκη να μαζικοί μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, να μονιμοποιηθούν όλοι οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά.
Στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, οι δάσκαλοι που έχουν προϋπηρεσία και βρίσκονται στους περιβόητους πίνακες, είναι λιγότεροι από τα κενά που υπάρχουν φέτος. Και πολύ λιγότεροι από τα κενά που θα υπάρχουν του χρόνου, με βάση της συνταξιοδοτήσεις που θα υπάρξουν.
Στη Δευτεροβάθμια, οι εκπαιδευτικοί είναι περίπου 30 χιλιάδες λιγότεροι, σε σχέση με το 2010 (υπολογίζονται και όσοι δούλευαν σαν ωρομίσθιοι και αναπληρωτές). Οι εκπαιδευτικοί στους πίνακες προϋπηρεσίας είναι κι εδώ λιγότεροι.
Μόνο φέτος, έχουν προσληφθεί σε Δευτεροβάθμια και Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, περίπου 16 χιλιάδες αναπληρωτές.
Το ζήτημα δεν είναι σε καμιά περίπτωση τεχνικό, αριθμητικό. Τα στοιχεία όμως επιβεβαιώνουν ότι υπάρχουν χιλιάδες κενά, που για να καλυφθούν χρειάζονται να μονιμοποιηθούν οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί που εργάζονται ή εργάστηκαν στο παρελθόν σαν αναπληρωτές-ωρομίσθιοι. Κι όλα αυτά, χωρίς να παίρνουμε υπόψη το κλείσιμο 2 χιλιάδων σχολείων, τα 27-28 αρια τμήματα, τα 185 χιλιάδες παιδιά ΑμΕΑ, που βρίσκονται εκτός κάθε εκπαιδευτικής διαδικασίας, τη μαθητική διαρροή στο Γυμνάσιο που άγγιξε το 2014 το 14%, .
Τι εμποδίζει τη μόνιμη και σταθερή εργασία για χιλιάδες εκπαιδευτικούς; Η στρατηγική της Ε.Ε., της γενίκευσης των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, της αντικατάστασης της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, το Νέο Σχολείο.
Το αίτημα για μονιμοποίηση των συμβασιούχων, ωστόσο, καταψηφίζουν όλες οι άλλες δυνάμεις στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ.
Και αν για την ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚ, αυτό δεν προξενεί εντύπωση, την ίδια στάση έχουν και ΣΥΝΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ)-ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ. ΣΥΝΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ) είχαν ταχτεί υπέρ του ΑΣΕΠ και του συστήματος διορισμών 60%-40%, δηλαδή 60% από ΑΣΕΠ και 40% από προϋπηρεσία. Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ υποστηρίζουν το διορισμό με κριτήριο την προϋπηρεσία και το χρόνο λήψης του πτυχίου.
Τι λένε και οι δύο αυτές προτάσεις; "Ότι για να γίνει κάποιος μόνιμος, πρέπει πρώτα να γίνει συμβασιούχος."
Αυτή είναι η ουσία.
Δηλαδή, η ελαστική εργασία αποτελεί προϋπόθεση για να αποκτήσει ο εκπαιδευτικός, κάποια στιγμή στο μέλλον, ίσως στη Δευτέρα Παρουσία, μόνιμη δουλειά.
Αν αυτό όμως δεν είναι αποδοχή των ελαστικών σχέσεων εργασίας, της σημερινής εφιαλτικής πραγματικότητας, της στρατηγικής της Ε.Ε., τότε τι είναι … Και μάλιστα με τη σφραγίδα του συνδικαλιστικού κινήματος ...
Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ πάνε ένα βήμα παραπέρα. Αποδέχονται και τον ΑΣΕΠ, δηλαδή το φίλτρο εκείνο που διαχωρίζει το πτυχίο από το επάγγελμα, που προσθέτει ένα ακόμα (ταξικό) εμπόδιο στο διορισμό. Τι κι αν πήρε κάποιος πτυχίο; Να ξαναδώσει εξετάσεις, αν θέλει να δουλέψει.
Οι θέσεις αυτές αποδέχονται σαν δεδομένη τη σημερινή αντιλαϊκή πραγματικότητα, την αντιλαϊκή πολιτική.
Παίζουν, όπως και το Υπουργείο, με την αγωνία χιλιάδων αναπληρωτών. Καλλιεργούν στάση αναμονής και αποδοχής της αντιλαϊκής πολιτικής, να θεωρεί δεδομένο και «νόμιμο» κάποιος το γεγονός ότι δεν έχει μόνιμη δουλειά, το γεγονός ότι παραμένει αδιόριστος.
Είναι μια ακόμα απόδειξη για τη στάση και το ρόλο των δυνάμεων αυτών, πρέπει να αποτελέσει κριτήριο για τους χιλιάδες συμβασιούχους-συναδέλφους μας, που γυρίζουν εδώ και χρόνια με μια βαλίτσα στο χέρι από πόλη σε πόλη, όλη την Ελλάδα. Την ώρα που τα σχολεία έχουν χιλιάδες κενά και οι γονείς βλέπουν τα παιδιά τους να χάνουν χιλιάδες διδακτικές ώρες...