Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών - ΑΔΕΔΥ

Α.Σ.Ε. Χίου: Για τις εκλογές στο Ν.Τ. της ΑΔΕΔΥ Χίου

kapetanios — Thu, 17 May 2018 05:07:12 +0000

Η ΠΡΩΤΙΑ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ – Α.Σ.Ε, ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΤΕΙ ΣΕ ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ

Η ΕΝΟΤΗΤΑ – Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών χαιρετίζει τη συνειδητή συμμετοχή των συναδέλφων στην εκλογική διαδικασία του Σωματείου για την ανάδειξη αντιπροσώπων στο ΝΤ Χίου της ΑΔΕΔΥ.

Δηλώνουμε ότι θα είμαστε πρωτοπόροι στην πάλη για Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για όλα τα παιδιά, κόντρα στο Σχολείο – Νηπιαγωγείο επιχείρηση, ενάντια στην αντιδραστική κρατική αξιολόγηση και τα αντιλαϊκά μέτρα τα οποία θα ενταθούν το επόμενο διάστημα.

Πρωτοπόροι στην πάλη για την υλοποίηση της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής (ΔΥΠΑ), την υπεράσπιση και διεύρυνση της Ειδικής Αγωγής με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, στον αγώνα για μόνιμους διορισμούς των αναπληρωτών και εξίσωση των δικαιωμάτων με τους μόνιμους, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τη συμμετοχή της χώρας μας σε αυτόν.

Χαιρετίζουμε τη μαζική συμμετοχή ειδικά των ελαστικά εργαζόμενων συναδέλφων. Ύστερα από τις κινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος έδωσαν παρόν, που πρέπει να εκφραστεί ακόμα πιο αποφασιστικά και μαζικά στην ένταση των αγώνων για μαζικούς μόνιμους διορισμούς ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, της ΕΕ και του κεφαλαίου, που τσακίζει τα ασφαλιστικά, εργασιακά δικαιώματα, βάζει εμπόδια στους αγώνες, στο δικαίωμα στην οικογένεια, στη μητρότητα. Είναι ελπιδοφόρο που με τη στήριξη της ΕΝΟΤΗΤΑΣ – Α.Σ.Ε στέλνονται 3 συνάδελφοι αναπληρωτές (από τους 7 συνολικά) ως αντιπρόσωποι στο ΝΤ Χίου της ΑΔΕΔΥ (Νέστορας Ξυλάς, Αγγελίνα Σκούφαλου, Σούλα Τσαγγάρη).

Οι συνάδελφοι οι οποίοι πήραν μέρος, εκτός των άλλων, αντιστάθηκαν και έδωσαν απάντηση στην καλλιέργεια ηττοπάθειας, αποχής, αποδυνάμωσης του Σωματείου η οποία εκφράστηκε από συγκεκριμένες δυνάμεις (Ανεξάρτητοι Εκπαιδευτικοί (ΑΕΕΚΕ), Πρωτοβουλία).

Οι «Ανεξάρτητοι» προσπάθησαν να κρύψουν ότι αποτελούν το βραχίονα της αντιλαϊκής πολιτικής μέσα στο Σωματείο εφευρίσκοντας συκοφαντίες και ψέματα και προσωπικές επιθέσεις όπως ότι η Α.Σ.Ε δεν επιθυμεί τη ΔΠΥΑ, ότι στηρίζει την ΚΕΔΕ. Όχι μόνο δεν λένε κουβέντα για την κυβέρνηση αλλά τη στηρίζουν διαχρονικά και με σθένος σε όλα τα ζητήματα (ΔΥΠΑ- απάτη, αντιδραστική κρατική αξιολόγηση, επίθεση στη μορφή αγώνα της απεργίας ως «ξεπερασμένη» κλπ).

Η «Πρωτοβουλία» συκοφαντεί ότι η Α.Σ.Ε συμπράττει «κάτω από το τραπέζι με τη ΔΗΣΥ», εκφράζοντας συχνά πυκνά ξενοφοβικές τάσεις απέναντι στα προσφυγόπουλα μαθητές μας!

Συνεχίζουμε από αύριο στη γραμμή αγώνα και σύγκρουσης με την αντιεκπαιδευτική – αντιλαϊκή πολιτική μέσα από το Σωματείο, μέσα από το ΝΤ Χίου της ΑΔΕΔΥ, με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα.

Συννημένο:

xairetismos-ase-adedy-2018.docx

Tags:

ΑΔΕΔΥ

εκλογές

Για την απαράδεκτη στάση της πλειοψηφίας της ΑΔΕΔΥ

xondros — Fri, 26 Jan 2018 23:20:31 +0000

Το ψήφισμα στηρίζουν μέχρι στιγμής οι ΣΕΠΕ:
"Γ. Σεφέρης", "Ο Σωκράτης", "Ν. Πλουμπίδης", "Ρόζα Ιμβριώτη", "Ο Θουκυδίδης", "Μ. Παπαμαύρος", "Εμμ. Παπάς"

και η ΕΛΜΕ Πειραιά

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ

Θεωρούμε απαράδεκτη τη στάση της πλειοψηφίας της ΑΔΕΔΥ να μην κηρύξει απεργία στην πιο κρίσιμη στιγμή, δηλαδή στη στιγμή που η κυβέρνηση έφερε στη βουλή ένα αντιλαϊκό πολυνομοσχέδιο, που ανάμεσά του έχει και την ουσιαστική κατάργηση του απεργιακού δικαιώματος. Αποτελεί μνημείο κυβερνητικού συνδικαλισμού και απερίφραστα το καταδικάζουμε, να αρνηθεί να καλύψει το αίτημά μας για προκήρυξη απεργιακής κινητοποίησης..

Πρόκειται για πράξη, που ικανοποοιεί τις απαιτήσεις ΣΕΒ & τραπεζών, που διευκολύνει τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για να προχωράνε απρόσκοπτα στην τσαλαπάτηση των δικαιωμάτων μας, για να έχουν εργαζόμενους σκυφτούς και υπάκουους στην κερδοφορία τους. Και γι αυτό έχουν ιστορικές ευθύνες.

Το νέο πολυνομοσχέδιο, που καταργεί το δικαίωμα στην απεργία, που οδηγεί χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά στους πλειστηριασμούς, που στέλνει χιλιάδες συμβασιούχους στην ανεργία και φέρνει την υπογραφή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και των στρατηγικών της εταίρων, αποτελεί πρόκληση για τους εργαζόμενους και το συνδικαλιστικό κίνημα.

Οι εργαζόμενοι, που το καταψηφίσαμε στο δρόμο του αγώνα είμαστε αποφασισμένοι να το καταψηφίσουμε στη πράξη, να μην το εφαρμόσουμε.

Και γι αυτό θα σταθούμε απέναντι σε κάθε έναν που θα προσπαθήσει να βάλει πλάτη στην υλοποίηση της απεργοκτόνας ρύθμισης. Θα σταθούμε απέναντι σε κάθε συνδικαλιστική ηγεσία, που θα προσπαθήσει με κάθε πρόσχημα να μας κάνει κυβερνητικούς συνοδοιπόρους, που θα βάλει πλάτη για να περάσει η αντιδραστική αξιολόγηση, που θα προσπαθήσει να τροποποιήσει, να ακυρώσει την προηγούμενη απόφαση για «αποχή» από τις διαδικασίες της αξιολόγησης.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Συννημένο:

psifisma_gia_ti_stasi_tis_adedy.doc

omofono_psifisma_toy_syllogoy_mas_katadikis_tis_stasis_tis_adedy.doc

014_kataggelia_adedy.docx

protasi_psifismatos_gia_ds.docx

syllogos_ekpaideytikon_psifisma_gia_stasi_adedy.docx

Tags:

Κυβερνητικός συνδικαλισμός

Βασική Κατηγορία:

Ψηφίσματα

ΣΕΠΕ "Ν. Πλουμπίδης": Δελτίο Τύπου για την παρέμβαση στην ΑΔΕΔΥ

xondros — Sat, 20 Jan 2018 23:24:36 +0000

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 12 Γενάρη από Σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα 24ωρη απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα με βασικό αίτημα να πάρει πίσω η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το πολυνομοσχέδιο, με το οποίο ουσιαστικά καταργείται το δικαίωμα της απεργίας, οδηγούνται χιλιάδες λαϊκές κατοικίες στους πλειστηριασμούς, ιδιωτικοποιείται το μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας περιουσίας, αυξάνεται το ωράριο εργασίας των εκπαιδευτικών κ.ά.

Παρά την απαίτηση των περισσότερων σωματείων για άμεση απεργιακή απάντηση και παρά το γεγονός ότι τα νέα αντιλαϊκά μέτρα είναι ζήτημα «ζωής και θανάτου» για όλους τους εργαζόμενους, τόσο η ΓΣΕΕ όσο και η ΑΔΕΔΥ αρνήθηκαν να κηρύξουν απεργία.

Η ΑΔΕΔΥ αποφάσισε 15 μέρες πριν τα Χριστούγεννα μια 3ωρη στάση εργασίας, για την οποία, ακόμα και όταν προσδιορίστηκε ο χρόνος που θα έμπαινε στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο, δεν αποφάσισε συγκεκριμένη ημερομηνία, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συγχύσεις και να μην μπορούν τα συνδικάτα να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια στο νέο αντεργατικό πολυνομοσχέδιο.

Η στάση αυτή της ΑΔΕΔΥ, που είναι πράξη εχθρική απέναντι στο συνδικαλιστικό κίνημα και τους εργαζόμενους, δεν είναι ούτε τυχαία ούτε πρόσκαιρη και ασφαλώς δεν θα μείνει αναπάντητη. Χρόνια τώρα, η ΑΔΕΔΥ κινείται σε αυτήν τη γραμμή και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της κρίσης του συνδικαλιστικού κινήματος. Μόνο που τώρα ξεπέρασε ξεδιάντροπα κάθε όριο.

Παράλληλα η πλειοψηφία του Δ.Σ. της ΔΟΕ (ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥ-ΕΡΑ-ΑΕΕΚΕ) παρά την απόφαση πάνω από 32 ΣΕΠΕ για απεργιακή συμπόρευση με τον ιδιωτικό τομέα και παρά το γεγονός ότι αυτοί οι σύλλογοι πήραν αποφάσεις για στάσεις εργασίας, καταψήφισε την πρόταση για απεργία με επιχειρήματα ότι «η ΔΟΕ ακολουθεί το σχέδιο της ΑΔΕΔΥ», «ο κόσμος δεν συμμετέχει στις απεργίες και τις κινητοποιήσεις», «έρχονται μέτρα για τον κλάδο που είναι πιο σοβαρά και δεν είναι τώρα η κατάλληλη ώρα για απεργία».

Κυβέρνηση και κεφάλαιο με τέτοιες συνδικαλιστικές ηγεσίες μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι. Δεν είναι καθόλου υπερβολή να πούμε ότι αποτελούν την ντροπή του συνδικαλιστικού κινήματος. Είναι μέρος του προβλήματος. Λειτουργούν ως το μακρύ χέρι της κυβέρνησης, ως τμήμα του κρατικού μηχανισμού στο συνδικαλιστικό κίνημα. Αυτή τη κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα με αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν μπορεί να συνεχιστεί. . Οι εργαζόμενοι και στο Δημόσιο μαζί με τον αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, ταυτόχρονα πρέπει να παλεύουν για την απαλλαγή τους από αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Γι΄αυτό και το πρωί της Τρίτης 16/1 Ομοσπονδίες και πρωτοβάθμια σωματεία του Δημοσίου, πραγματοποίησαν δυναμική παρέμβαση στην Εκτελεστική Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ κατά τη διάρκεια της συνεδρίασής της, καταγγέλλοντας τη στάση της πλειοψηφίας (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ) που αρνήθηκε να κηρύξει απεργία ενάντια στο πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης.

Οι εκπρόσωποι των συνδικάτων μπήκαν στο χώρο που συνεδρίαζε η Εκτελεστική Επιτροπή ανοίγοντας πανό και φωνάζοντας το σύνθημα «ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ Τσίπρα - Κούλη μαγαζί». Παίρνοντας το λόγο συνδικαλιστές από τους ΟΤΑ, τους εκπαιδευτικούς, το υπουργείο Γεωργίας κατήγγειλαν τη στάση της πλειοψηφίας. Η παράσταση διαμαρτυρίας έληξε φωνάζοντας ξανά συνθήματα όπως «Συνδικάτα ταξικά όχι κυβερνητικά» και τονίζοντας ότι οι συνδικαλιστές δυνάμεις που βάζουν πλάτη στην αντεργατική πολιτική θα πρέπει να καταγγέλλονται από τους εργαζόμενους στους χώρους δουλειάς.

Η συμμετοχή στην απεργία και στις στάσεις εργασίας και κυρίως η μεγάλη μαχητική απεργιακή συγκέντρωση στην Ομόνοια και το συλλαλητήριο που ακολούθησε, δείχνουν πως τα συνδικάτα είναι σε θέση να ξεπερνούν εμπόδια και δυσκολίες που βάζουν κυβέρνηση, κράτος και συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες τύπου ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ, για την οργάνωση της λαϊκής πάλης. Αποτυπώνουν την αποφασιστικότητα ενός σημαντικού μέρους του συνδικαλιστικού κινήματος να κινηθεί με τη γραμμή της Κοινωνικής Συμμαχίας και της σύγκρουσης συνολικά με την αντιλαϊκή πολιτική.

Το επόμενο διάστημα να εντείνουμε την πάλη μας ενάντια στο πολυνομοσχέδιο και όλα τα μνημόνια, τη φοροληστεία, τους πλειστηριασμούς, τα μέτρα εξόντωσης του λαού και ταυτόχρονα να κάνουμε καθαρή την απόφασή μας ότι ο αγώνας αυτός θα φτάσει μέχρι τέλους, μέχρι την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και ότι τα Συνδικάτα θα συνεχίσουν να παίρνουν τις αποφάσεις τους για απεργία όπως τις έπαιρναν και μέχρι τώρα.

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.

Συννημένο:

deltio_typoy_apo_paremvasi_syndikaton_stin_e.e._tis_adedy-_kataggelia_gia_ti_stasi_tis.docx

Tags:

Πρωτοβάθμια

ΑΔΕΔΥ

Κινητοποίηση

Κυβερνητικός συνδικαλισμός

Βασική Κατηγορία:

Δελτία Τύπου

ΣΕΠΕ "Γ. Σεφέρης": Δελτίο Τύπου για τις τελευταίες κινητοποιήσεις

xondros — Thu, 18 Jan 2018 12:22:05 +0000

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΤΟ ΔΣ

Συννημένο:

5.deltio_typoy_synedriasi_adedy.doc

Tags:

ΑΔΕΔΥ

Κυβερνητικός συνδικαλισμός

Πρωτοβάθμια

Δελτίο τύπου

Βασική Κατηγορία:

Δελτία Τύπου

Άρθρο για την απεργία στις 12 Γενάρη και τον άθλιο ρόλο της ΑΔΕΔΥ

xondros — Tue, 16 Jan 2018 22:29:20 +0000

Άρθρο του Αλέκου ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗ
επικεφαλής της ΔΑΣ και μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ

Την Παρασκευή 12 Γενάρη πραγματοποιήθηκε από Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα 24ωρη απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η απεργία είχε ως βασικό αίτημα να πάρει πίσω η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το πολυνομοσχέδιο, με το οποίο ουσιαστικά καταργεί το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία και επιπλέον οδηγεί χιλιάδες λαϊκές κατοικίες στους πλειστηριασμούς για χρέη σε τράπεζες, εφορίες και Ταμεία.

Πέραν αυτών, στο βασικό περιεχόμενο της απεργίας ήταν να μη γίνουν ιδιωτικοποιήσεις σε Νερό, ΔΕΗ κ.ά., να μην καταργηθούν τα ΒΑΕ στους ΟΤΑ και στα νοσοκομεία, να μην απολυθούν και να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι του Δημοσίου, να μην αυξηθεί το ωράριο εργασίας των εκπαιδευτικών κ.ά.

Παρά τις επίμονες και επανειλημμένες προσπάθειες των δυνάμεων του ΠΑΜΕ και παρά το γεγονός ότι τα αιτήματα αυτά είναι «ζωής και θανάτου» για την εργατική τάξη και όλους τους εργαζόμενους, τόσο η ΓΣΕΕ όσο και η ΑΔΕΔΥ αρνήθηκαν να κηρύξουν απεργία. Κι αυτό τη στιγμή που αρκετές Ομοσπονδίες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα είχαν ήδη πάρει απόφαση για απεργία.

Η απεργία αποτέλεσε απάντηση στη γενικευμένη αντιλαϊκή επίθεση

Η απεργία στους κλάδους και στους χώρους που κηρύχθηκε είχε επιτυχία, αποτέλεσε απάντηση στη γενικευμένη αντιλαϊκή επίθεση.

Η συμμετοχή στην απεργία και κυρίως η μεγάλη μαχητική απεργιακή συγκέντρωση στην Ομόνοια και το συλλαλητήριο που ακολούθησε, δείχνουν πως τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ είναι σε θέση να ξεπερνούν εμπόδια και δυσκολίες που βάζουν κυβέρνηση, κράτος και ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες τύπου ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ, για την οργάνωση της λαϊκής πάλης. Είναι σε θέση να φέρουν στο επίκεντρο των εξελίξεων και της ταξικής πάλης τα πραγματικά λαϊκά προβλήματα και αιτήματα, που βάζουν στο ίδιο κάδρο των ευθυνών τόσο την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ όσο και τον στρατηγικό της εταίρο, τη ΝΔ, που από κοινού στηρίζουν το χτύπημα στο απεργιακό δικαίωμα και συνολικά την αντιλαϊκή επίθεση.

Φαίνεται πως ευρύτερα τμήματα εργαζομένων αξιοποιούν την πείρα τους και βγάζουν συμπεράσματα, ακουμπάνε στο ΠΑΜΕ και το εμπιστεύονται. Αποτυπώνεται η αποφασιστικότητα ενός σημαντικού μέρους του κινήματος να κινηθεί με τη γραμμή της σύγκρουσης και της Κοινωνικής Συμμαχίας, να μπει αποφασιστικά στον αγώνα για να αντιπαλέψει τα μέτρα - φωτιά για το λαό.

Αυτά είναι σημαντική παρακαταθήκη για τους αγώνες που θα ακολουθήσουν, είναι καλή βάση για το πέρασμα στη λαϊκή αντεπίθεση, για την πορεία ανασύνταξης του κινήματος.

Τα συνδικάτα και οι συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ πρωτοστάτησαν για την οργάνωση και την επιτυχία της απεργίας. Αξιοποιώντας κάθε πρόσφορη μορφή πάλης, προσπάθησαν να ενημερώσουν τους εργαζόμενους σε όλους τους χώρους δουλειάς, να οργανωθεί η απάντηση και η απεργία με σχέδιο, με Γενικές Συνελεύσεις, με συσκέψεις, με περιοδείες, ομιλίες, επιδιώκοντας έτσι να ανέβει ο ρόλος και η ευθύνη των πρωτοβάθμιων σωματείων στην οργάνωση της απεργίας, να γίνει το ίδιο το σωματείο κέντρο αγώνα.

Η κυβέρνηση προσπάθησε να παρέμβει στο περιεχόμενο αλλά και στη δυναμική της απεργίας, ωστόσο η προπαγάνδα της και οι παγίδες της αυτήν τη φορά δεν έπιασαν τόπο.

Στα αμαξοστάσια, στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στις συσκέψεις των εργαζομένων αποκαλύψαμε τα προκλητικά επιχειρήματα της κυβέρνησης, πως φέρνει στη Βουλή το απεργοκτόνο νομοσχέδιο δήθεν «για την ενδυνάμωση της δημοκρατικής λειτουργίας των πρωτοβάθμιων σωματείων» ή ότι οι πλειστηριασμοί στις λαϊκές κατοικίες είναι «ο αναγκαίος προπομπός της δίκαιης ανάπτυξης»!

Πώς η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ οργάνωσε την απεργοσπασία

Αφού η κυβερνητική προπαγάνδα έπεφτε στο κενό, τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό της κυβέρνησης και του συστήματος την ανέλαβαν «τα δικά τους παιδιά» στο συνδικαλιστικό κίνημα, η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ.

Να πώς στο Δημόσιο η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ (ΔΑΚΕ - ΠΑΣΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ) υπονόμευσε την απεργία, οργάνωσε την απεργοσπασία.

Η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ (ΔΑΚΕ - ΠΑΣΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ) αρνήθηκε την κήρυξη 24ωρης απεργίας. Αποφάσισε 15 μέρες πριν τα Χριστούγεννα μια 3ωρη στάση εργασίας, για την οποία, ακόμα και όταν προσδιορίστηκε πότε θα έμπαινε στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο, επίτηδες σεργιανούσε από 'δω και από εκεί για μέρες, χωρίς να προσδιορίζει συγκεκριμένη ημερομηνία, ώστε να δημιουργούνται συγχύσεις, να μην μπορούν τα συνδικάτα να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια στο απεργοκτόνο πολυνομοσχέδιο. Οι άνθρωποι είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία. Τέτοια ξεφτίλα!

Είναι ζωντανά όσο και αυθεντικά τα ερωτήματα που έβαζαν εργαζόμενοι στους τόπους δουλειάς: «Για την απεργία χύθηκε αίμα, έπεσαν κορμιά, θυσιάστηκαν τα καλύτερα παιδιά της εργατικής τάξης, τι σόι συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι αυτές που κάνουν πλάτη σε νομοσχέδια που καταργούν την απεργία; Εκπροσωπούν αυτοί τα συμφέροντα των εργαζομένων;».

Ηξερε η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ πως με αυτό το πολυνομοσχέδιο, πέραν των διατάξεων για την απεργία και τους πλειστηριασμούς, καταργούνται τα ΒΑΕ για τους ΟΤΑ και τα νοσοκομεία, ανοίγει ο δρόμος για την αύξηση του εργασιακού ωραρίου των εκπαιδευτικών, θεσμοθετείται η απόλυση χιλιάδων συμβασιούχων στο Δημόσιο, αφού με βάση το πολυνομοσχέδιο θα απαγορεύεται η μετατροπή των συμβάσεων ΙΔΟΧ σε ΙΔΑΧ. Η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ λοιπόν ήξερε για το έγκλημα και παρ' όλα αυτά έκανε πλάτες!
Για το έγκλημα ήξεραν και κάποιες ηγεσίες μεγάλων Ομοσπονδιών, όπως αυτές της ΠΟΕ - ΟΤΑ και της ΠΟΕΔΗΝ, και παρ' όλα αυτά κινήθηκαν στην ίδια γραμμή της απεργοσπασίας με αυτήν της ΑΔΕΔΥ. Ο μεν πρόεδρος της ΠΟΕ - ΟΤΑ τη μέρα της απεργίας προτίμησε να κόβει πίτα στη Νίκαια, η δε ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ, που όλο το προηγούμενο διάστημα είχε ξεσαλώσει με τις αλογοδρομίες και τις κοκορομαχίες με τον Πολάκη, τώρα ήταν παντελώς εξαφανισμένη. Δεν βρήκε ούτε «γάιδαρο σαμαρωμένο» για να κάνει την εμφάνισή της. Τώρα στον Πολάκη έκανε πλάτες. Στην ίδια γραμμή πλεύσης με την ΑΔΕΔΥ κινήθηκαν και οι ΔΟΕ - ΟΛΜΕ.
Αν είναι όμως κάτι που ξεπερνά τα όρια του κυβερνητικού συνδικαλισμού είναι αυτό: 6 Νομαρχιακά Τμήματα της ΑΔΕΔΥ (Σέρρες, Εύβοια, Χίος, Σάμος, Λήμνος, Κέρκυρα) ζήτησαν από την Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ να τους καλύψει με 24ωρη απεργία ή 3ωρη στάση εργασίας στις 12 Γενάρη. Πρόκειται για πάγια πρακτική του συνδικαλιστικού κινήματος στο Δημόσιο. Παρ' όλα αυτά, η πλειοψηφία της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ (ΔΑΚΕ - ΠΑΣΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ) αρνήθηκε να δώσει συνδικαλιστική κάλυψη! Πού ακούστηκε αυτό; Συνδικάτο να μην καλύπτει συνδικάτο στο νόμιμο και συλλογικό του αίτημα για απεργία! Οι άνθρωποι ξεπέρασαν ακόμα και αυτό το απεργοκτόνο πολυνομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ. Τέτοια διάταξη θα ζήλευε να βάλει στο πολυνομοσχέδιο ακόμα και η κυβέρνηση. Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα γενικευμένο σχεδιασμό, ώστε να μην μπορεί να πάρει το πρωτοβάθμιο σωματείο απόφαση για απεργία. Κυβέρνηση και κεφάλαιο με αυτές τις ηγεσίες σε ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ κοιμούνται ήσυχοι. Δεν είναι καθόλου υπερβολή, λοιπόν, να πούμε ότι αποτελούν την ντροπή του συνδικαλιστικού κινήματος. Οχι μόνο δεν κήρυξαν απεργία, αλλά έβαλαν εμπόδια για να πραγματοποιηθεί, οργάνωσαν την απεργοσπασία, λειτούργησαν ως το μακρύ χέρι της κυβέρνησης, ως τμήμα του κρατικού μηχανισμού στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Η στάση τους δεν είναι τυχαία...

Από τη στιγμή που η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ (ΔΑΚΕ - ΠΑΣΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ) προσδοκά το 2018 να είναι χρονιά ορόσημο για την καπιταλιστική οικονομία και κερδοφορία, πορεύεται κάτω από τη σημαία της ΕΕ, στηρίζει τον πυρήνα της αντιλαϊκής πολιτικής, τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στο Δημόσιο, τον «Καλλικράτη», τη στρατηγική της ανταγωνιστικότητας, την αντιδραστική «αξιολόγηση» στο Δημόσιο κ.ά., είναι επόμενο στις κρίσιμες στιγμές να στηρίζει τις στρατηγικές επιλογές της εκάστοτε συστημικής - αντιλαϊκής κυβέρνησης.

Χρόνια τώρα, η ΑΔΕΔΥ κινείται σε αυτήν τη γραμμή και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της κρίσης του συνδικαλιστικού κινήματος. Μόνο που τώρα πέταξε κάθε φύλλο συκής, ξεπέρασε ξεδιάντροπα κάθε όριο.

...και δεν θα μείνει αναπάντητη!

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με αυτήν την κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα και με αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Είναι μέρος του προβλήματος. Η συζήτηση για το τι κίνημα έχουμε ανάγκη πρέπει να γίνει σήμερα, τώρα, μαζί με την οργάνωση της πάλης.

Οι εργαζόμενοι και στο Δημόσιο έχουν ενιαίο καθήκον. Μαζί με τον αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, ταυτόχρονα πρέπει να διεξάγουν αγώνα για την απαλλαγή τους από αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Αυτό αποτελεί βασική προϋπόθεση για να ανασάνει το κίνημα, να σηκώσει κεφάλι, να συσπειρώσει όλους τους εργαζόμενους.

Είναι όρος για την ανασύνταξη και την αντεπίθεση του κινήματος, τη μαζικοποίηση των αγώνων, τον προσανατολισμό ενάντια στα μονοπώλια και το κράτος τους.

Τώρα πρέπει να αξιοποιηθεί η μάχη των αρχαιρεσιών σε όλα τα Σωματεία και τα Συνέδρια των Ομοσπονδιών.

Το έγκλημα που διέπραξαν πρέπει να το πληρώσουν ακριβά. Να ξεμπερδεύουμε με αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Ούτε μια ώρα χαμένη. Κλιμάκωση της πάλης εδώ και τώρα.

Τις επόμενες μέρες να δυναμώσει η λαϊκή πάλη και πίεση στην κυβέρνηση. Να συγκρουστούμε με την αντιλαϊκή πολιτική, ενάντια στο πολυνομοσχέδιο και όλα τα μνημόνια, τη φοροληστεία, τους πλειστηριασμούς, τα μέτρα εξόντωσης του λαού και ταυτόχρονα να κάνουμε καθαρή την απόφασή μας ο αγώνας αυτός να φτάσει μέχρι τέλους, μέχρι την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

Εννοείται ότι ο αγώνας για την κατάργηση στην πράξη του πολυνομοσχεδίου θα είναι στην ημερήσια διάταξη και εννοείται ότι τα Συνδικάτα θα παίρνουν τις αποφάσεις τους για απεργία όπως τις έπαιρναν και μέχρι τώρα.

Αν θέλει η κυβέρνηση να αναμετρηθούμε, τα ταξικά Συνδικάτα είναι εδώ. Εμείς ούτε τα διπλώσαμε, ούτε κουκούλες φοράμε!

Ας κρατήσουν, λοιπόν, οι χοροί!

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Ριζοσπάστης"
16 - 1 - 2018

Tags:

Αρβανιτίδης Αλέκος

ΑΔΕΔΥ

Κυβερνητικός συνδικαλισμός

Βασική Κατηγορία:

Άρθρα

Δυνάμεις του ΠΑΜΕ στο Δημόσιο: Δελτίο Τύπου σχετικά με το τελευταίο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ

jim — Thu, 28 Aug 2014 09:05:28 +0000

Στις 21 Αυγούστου 2014 συνεδρίασε το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ.

Στο Γενικό Συμβούλιο οι δυνάμεις του Π.Α.ΜΕ. κατέθεσαν συγκεκριμένη πρόταση με πλαίσιο, αιτήματα και στόχους πάλης. Κατέθεσαν επίσης πρόταση για τη διαγραφή των διευθυντών και των προϊσταμένων που θα υλοποιήσουν την αξιολόγηση, πρόταση που έχει γίνει ήδη αποδεχτή από τη τελευταία Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ (Ιούνης 2014).

Η πρόταση που κατέθεσε το ΠΑΜΕ καταψηφίστηκε από όλες τις άλλες δυνάμεις. Με ευθύνη του προεδρείου δεν μπήκε σε ψηφοφορία η πρόταση για διαγραφή από τα σωματεία των στελεχών που θα υλοποιήσουν την αξιολόγηση.

Οι δυνάμεις των ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, Δημοσιουπαλληλικής Ανατροπής (πρώην συνδικαλιστές της ΠΑΣΚ από το χώρο των ΟΤΑ) τάχθηκαν για μια ακόμα φορά υπέρ μιας άλλης καλής αξιολόγησης, στο πλαίσιο του σημερινού δρόμου ανάπτυξης, της σημερινής εξουσίας και του σημερινού, αντιδραστικού, κρατικού μηχανισμού. Πρότειναν μάλιστα να καλέσει η ΑΔΕΔΥ την κυβέρνηση σε διάλογο για το ποιο σύστημα αξιολόγησης πρέπει να εφαρμοστεί. Επιβεβαιώθηκε για μια ακόμα φορά ότι οι δυνάμεις αυτές υπονομεύουν την πάλη, συσκοτίζουν τον αντιδραστικό χαρακτήρα της αξιολόγησης, και βάζουν εμπόδια να εκφραστούν με πιο μαζικό τρόπο οι αγωνιστικές διαθέσεις που έδειξε μεγάλη μερίδα των Δημοσίων Υπαλλήλων.

Οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ (ΣΥΡΙΖΑ) και των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) υπερασπίστηκαν τη γραμμή και τον προσανατολισμό της ΑΔΕΔΥ, έφτασαν στο σημείο να μιλούν για ανάκτηση του κύρους της ΑΔΕΔΥ το τελευταίο διάστημα, αλλά και την ανάγκη να «βρούμε τα πρόσωπα εκείνα που οδήγησαν σε απαξίωση τόσο καιρό την ΑΔΕΔΥ»! Λες και τα πρόσωπα και όχι η πολιτική γραμμή ευθύνονται για την απαξίωση της ΑΔΕΔΥ στα μάτια των εργαζομένων.

Όλες οι άλλες δυνάμεις από κοινού βρήκαν και θετικό φορτίο στην απόφαση του αστικού δικαστηρίου, που έβγαλε παράνομη την απεργία-αποχή που είχε αποφασίσει η ΑΔΕΔΥ και υπερψήφισαν τη συνέχιση της απεργίας-αποχής, αποσυνδέοντας ουσιαστικά την αξιολόγηση από το πραγματικό, αντιδραστικό της περιεχόμενο.

Τέλος το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ καθόρισε στις 15-16 Δεκέμβρη την ημερομηνία για τη διεξαγωγή του καταστατικού, οργανωτικού Συνεδρίου υλοποιώντας την απόφαση του 35^ου Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ. Σημειώνουμε ότι την απόφαση αυτή είχε λάβει το Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ μετά από πρόταση του ΠΑΜΕ, με θέμα την εγγραφή στα σωματεία όλων των ελαστικά απασχολούμενων εργαζόμενων στο Δημόσιο, με πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ Γ.Σ. ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ ΣΤΙΣ 21 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014

Όχι στον αντιδραστικό, κρατικό έλεγχο, τη λεγόμενη αξιολόγηση

Δεν συμπληρώνουμε τα έντυπα αξιολόγησης, καταθέτουμε τα έντυπα στο σωματείο.
Μέσα από αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων, περιοδείες, συσκέψεις, συνεχίζουμε τη συλλογή υπογραφών, οργανώνουμε τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση
Καλούμε προϊσταμένους και διευθυντές να μη γίνουν αξιολογητές και να μην προχωρήσουν στον επιμερισμό του 15%
Όσοι προϊστάμενοι και διευθυντές γίνουν αξιολογητές να διαγραφούν από τα σωματεία
Να καταργηθεί όλο το αντιδραστικό, νομοθετικό πλαίσιο που έχει σχέση με τη λεγόμενη αξιολόγηση

Καμιά απόλυση. Σταθερή, μόνιμη δουλειά για όλους. Μέτρα κοινωνικής προστασίας όλων των ανέργων.
Ούτε πόντο πίσω από το αίτημα για 1400 ευρώ βασικό μισθό για όλους τους δημόσιους υπαλλήλους. Αυξήσεις στους μισθούς ώστε να καλυφθούν οι απώλειές μας. Όχι στους νέους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για νέο μισθολόγιο και νέες περικοπές στους μισθούς. Όχι στα χαράτσια και τη νέα φοροληστεία. Να καταργηθούν οι προνομιακές φοροαπαλλαγές για το μεγάλο κεφάλαιο, να αυξηθεί η φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου στο 45% των κερδών του.
Αποκλειστικά δημόσια καθολική κοινωνική Ασφάλιση. Κάτω τα χέρια απ΄ το εφάπαξ και τα ταμεία. Αύξηση των εργοδοτικών εισφορών, όχι στην ιδιωτική ασφάλιση και τα επαγγελματικά ταμεία.
Όχι στη διάλυση των κοινωνικών δομών. Απρόσκοπτη λειτουργία των παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών, των Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης και του προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι» με επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Έξω οι ΜΚΟ και οι ΚΟΙΝΣΕΠ από τις κοινωνικές υπηρεσίες. Κανένα παιδί έξω από τους Παιδικούς Σταθμούς, εδώ και τώρα μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
Καμία ιδιωτικοποίηση σε ΔΕΗ-νερό-διαχείριση απορριμμάτων-σχολεία-νοσοκομεία κ.α. Αποκλειστικά Δημόσια Δωρεάν Υγεία-Παιδεία για όλους. Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας. Ρεύμα φτηνό, φτηνά εισιτήρια, δωρεάν μετακίνηση για τους ανέργους. Κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων στην Α’ Λυκείου. Να καλυφθούν εδώ και τώρα τα κενά με μόνιμους, μαζικούς διορισμούς εκπαιδευτικών.

Να μην περάσει ο κυβερνητικός ελιγμός της τροπολογίας για το νόμο της αξιολόγησης.

Η τροπολογία που κατέθεσε η κυβέρνηση για την αξιολόγηση (άρθρο 250, νόμος 4281) αποτελεί ελιγμό. Κανένας ελιγμός της κυβέρνησης ή άμβλυνση κάποιων διατάξεων του νόμου δε πρέπει να ξεγελάσει τους εργαζόμενους, Με συλλογικά οργανωμένο τρόπο πρέπει να κλιμακωθεί η αντίδραση των εργαζομένων στην εφαρμογή της αξιολόγησης. Καμιά ανοχή στα πολιτικά κόμματα και στις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες που συσκοτίζουν τον αντιδραστικό χαρακτήρα της αξιολόγησης, και βάζουν εμπόδια να εκφραστούν με πιο μαζικό τρόπο οι αγωνιστικές διαθέσεις που έδειξε μεγάλη μερίδα των Δημοσίων Υπαλλήλων.

Στη βάση αυτών των εξελίξεων και των αιτημάτων πάλης απευθύνουμε κάλεσμα σε κάθε συνάδελφο, σε όλα τα Α/θμια σωματεία, ώστε να οργανώσουμε τον αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε υπηρεσία. Να συγκρουστούμε με δυσκολίες και αδυναμίες. Να ενημερώσουμε τους συναδέλφους αλλά και ευρύτερα όλους τους εργαζόμενους πως η λεγόμενη αξιολόγηση δεν έχει καμία σχέση με την ανάγκη επιστημονικής, τεχνικής, επαγγελματικής στήριξης των εργαζομένων, ώστε οι ίδιοι και οι δημόσιες υπηρεσίες να γίνουν καλύτερες, σύγχρονες, πιο ποιοτικές στην παροχή αναβαθμισμένων κοινωνικών υπηρεσιών για τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία. Ούτε έχει στόχο να εξαλείψει τις αιτίες που δημιουργούν και οξύνουν τα λαϊκά προβλήματα.

Με το «βούρδουλα» και τη βία της αξιολόγησης, συνολικά με τις αναδιαρθρώσεις στο Δημόσιο στοχεύουν να δυναμώσει η τάση υποχώρησης, συμβιβασμού και χειραγώγησης των Δημοσίων Υπαλλήλων, στοχεύουν σε ένα κράτος ακόμα πιο αυταρχικό, ακόμα πιο εχθρικό απέναντι στους Δημόσιους Υπάλληλους και το λαϊκό κίνημα και ταυτόχρονα ένα κράτος που θα υπηρετεί πιο αποτελεσματικά τη στρατηγική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων. Στοχεύουν στην ενίσχυση της επιχειρηματικής λειτουργίας στα Νοσοκομεία, στα σχολεία, στα Πανεπιστήμια, γενικότερα στις υπηρεσίες του Δημόσιου Τομέα. Με τη λεγόμενη αξιολόγηση και τη στοχοθεσία στοχεύουν στην προώθηση σαρωτικών ιδιωτικοποιήσεων, στην παράδοση ολόκληρων τομέων και υπηρεσιών σε ιδιώτες, προκειμένου να ενισχύσουν την κερδοφορία τους. Συνεπώς, στο πλαίσιο του σημερινού δρόμου ανάπτυξης, της σημερινής εξουσίας και του σημερινού, αντιδραστικού, κρατικού μηχανισμού δε μπορεί να υπάρξει αξιολόγηση που θα έχει φιλολαϊκά χαρακτηριστικά, δε μπορεί να υπάρξει «καλή» αξιολόγηση.

Ο πόλεμος κυβέρνησης-πλουτοκρατίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στους Δημόσιους Υπάλληλους και τα λαϊκά στρώματα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.

Μπροστά στο στόχο τους να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των μονοπωλίων τσακίζουν ζωές και δικαιώματα.

Απολύουν χιλιάδες εργαζόμενους σε Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα, συνδέουν την αξιολόγηση με τη μισθολογική εξέλιξη, μειώνουν παραπέρα μισθούς, συντάξεις, εφάπαξ κ.ά. Ταυτόχρονα, μειώνουν προκλητικά τις ασφαλιστικές εισφορές κράτους και εργοδοσίας, κάνουν πλάτες στην ανασφάλιστη εργασία και σε συνδυασμό με τη μείωση των μισθών και την αύξηση της ανεργίας, η «τρύπα» στα ταμεία, οι απώλειες θα ξεπερνούν τα 20 δις ευρώ το χρόνο. Στοχεύουν στην πλήρη κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης, στην προοπτική της ιδιωτικής ασφάλισης.

Μπροστά στο στόχο τους να βγουν από την κρίση χωρίς χασούρα ή και με αυξημένα τα κέρδη τους, οι επιχειρηματικοί όμιλοι ισοπεδώνουν τα πάντα, μετατρέπουν τη μόρφωση και την υγεία σε ακριβό εμπόρευμα, αρπάζουν ως φιλέτα κερδοφορίας τη δημόσια περιουσία, τις παραλίες, τις κοινωνικές δομές και υπηρεσίες, ιδιωτικοποιούν τη ΔΕΗ, το νερό, τα σκουπίδια κλπ...

Όλα αυτά τα μέτρα, όλες αυτές οι αναδιαρθρώσεις παίρνονται σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες, είτε έχουν, είτε δεν έχουν Μνημόνια και Τρόικα, είτε βρίσκονται σε φάση κρίσης, είτε σε φάση ανάπτυξης. Τα μέτρα αυτά δεν οφείλονται στο χρέος και δεν απορρέουν από τα Μνημόνια. Είναι μέτρα προαποφασισμένα, ώστε να ενισχύονται οι επιχειρηματικοί όμιλοι και τα σεντούκια τους.

Δε θα σταματήσουν αν δεν ορθώσουμε ένα τεράστιο λαϊκό τείχος αντίστασης και ανατροπής.

Αν δεν ανατρέψουμε κυβέρνηση-αντιλαϊκή πολιτική και γενικότερα αν δεν ανατρέψουμε την εξουσία-δικτατορία των μονοπωλίων και της Ε.Ε.

Το σίγουρο είναι ένα: Όσο θα εφαρμόζεται η πολιτική του ευρωμονόδρομου και του κεφαλαίου τα προβλήματά μας θα γίνονται ακόμα πιο εκρηκτικά, η ζωή μας θα χειροτερεύει. Στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της Ε.Ε. δεν υπάρχει φιλολαϊκή λύση και προοπτική.

Ως εργαζόμενοι πληρώσαμε και πληρώνουμε αυτό: τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, τα κέρδη και την κρίση του. Πληρώνουμε το γεγονός ότι μια χούφτα μονοπώλια, αυτοί που έχουν την πραγματική εξουσία στα χέρια τους καρπώνονται τον πλούτο που παράγουμε, τις υπηρεσίες που προσφέρουμε.

Αυτό πληρώνουμε και ακριβώς από αυτό πρέπει να απαλλαγούμε.

Προϋπόθεση για να λυθούν τα προβλήματά μας είναι μια άλλη πολιτική προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων, ένας άλλος δρόμος ανάπτυξης, που θα συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα, που θα σπάσει τα δεσμά της Ε.Ε. και των μονοπωλίων, που θα μετατρέψει σε κοινωνική-λαϊκή περιουσία όλο τον πλούτο που παράγεται, απελευθερώνοντας έτσι τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας και ικανοποιώντας τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Μόνο έτσι μπορεί να γίνει ο λαός αφέντης στον πλούτο που παράγει.

Μόνο στο πλαίσιο μιας τέτοιας προοπτικής θα απαλλαγούν οι εργαζόμενοι από το σαράκι της ανεργίας και των απολύσεων, θα έχουμε δωρεάν σχολεία και μόρφωση για όλα τα παιδιά, θα έχουμε δωρεάν γιατρούς, φάρμακα, παιδικούς σταθμούς, σταθερή μόνιμη δουλειά, ελεύθερο χρόνο και διακοπές για όλους.

Έναν τέτοιο αγώνα, μια τέτοια προοπτική πρέπει να υπηρετεί οι αγώνες μας σήμερα. Ακριβώς αυτό το δρόμο υπηρετεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, το ΠΑΜΕ.

Στη βάση αυτή, πρέπει να ανασυνταχθεί εδώ και τώρα το εργατικό – λαϊκό κίνημα και να οργανώσει την αντεπίθεσή του.

Κίνημα που δεν θα επιλέγει τη μία ή την άλλη μορφή διαχείρισης της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, το ένα ή το άλλο σχέδιο καπιταλιστικής ανάπτυξης, κίνημα που δεν θα εγκλωβίζεται στο σύνθημα «να φύγει αυτή η κυβέρνηση και να έρθει η άλλη», που στο πλαίσιο της Ε.Ε. και των μηχανισμών διαρκούς εποπτείας, θα συνεχίσει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Κίνημα με καθαρό ταξικό προσανατολισμό που δε θα πατάει σε δυο βάρκες και δεν θα κοροϊδεύει τους εργαζόμενους.

Δε θα λέει από τη μία «όχι στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ» και από την άλλη «ναι στην απελευθέρωση της ενέργειας και την Ε.Ε.», «όχι στις ιδιωτικοποιήσεις-ναι στις ΚΟΝΣΕΠ».
Δε θα λέει από τη μία «όχι στην αξιολόγηση» και από την άλλη ότι μπορεί στις σημερινές συνθήκες να υπάρξει «μια καλή αξιολόγηση» ή ότι «οι αξιολογητές πρέπει να είναι μέλη των σωματείων».
Δε θα λέει από τη μία «όχι στο νέο σχολείο» και από την άλλη θα ανοίγει την πόρτα στα ευρωπαϊκά προγράμματα που προωθούν την επιχειρηματικότητα στο σχολείο και ταυτόχρονα τσακίζουν τα μυαλά και την σκέψη των παιδιών.
Δε θα λέει από τη μια «Δημόσια, δωρεάν Υγεία» και από την άλλη θα αποδέχεται την «υγιή» επιχειρηματικότητα στο χώρο της Υγείας, θα στηρίζει τους φαρμακοβιομήχανους και θα καλεί τους ξένους επενδυτές να επενδύσουν στο φιλέτο της Ιδιωτικής Υγείας.
Δεν θα λέει από τη μια «όχι στα Μνημόνια, όχι στη μείωση των μισθών» και από την άλλη «ναι στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα των 200-400 ευρώ».

Κίνημα που θα συγκρούεται με την κυβέρνηση και το αστικό κράτος, θα αντιπαλεύει το σημερινό, υποταγμένο κυβερνητικό συνδικαλισμό και ταυτόχρονα δεν θα βάζει πλάτη για να μπει από το παράθυρο ο νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός της νέας σοσιαλδημοκρατίας.

Τέτοιους αγώνες και τέτοιο κίνημα χρειαζόμαστε σήμερα. Εδώ βρίσκεται η ελπίδα, εδώ η προοπτική κι εδώ πρέπει να έχει συμβολή η απεργιακή μας κινητοποίηση και κάθε απεργιακή κινητοποίηση. Μπορούμε, έχουμε τη δύναμη. Αρκεί να συσπειρωθούμε στα συνδικάτα, να δυναμώσουμε τους αγώνες, την αντικαπιταλιστική-αντιμονοπωλιακή πάλη και στη βάση αυτή να απαλλαγούμε από τα κόμματα αλλά και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που προσκυνούν τον ευρωμονόδρομο και την ανταγωνιστικότητα.

Επιδιώκοντας ένα τέτοιο προσανατολισμό στους αγώνες των εργαζομένων συνεχίζουμε να παίρνουμε όλα τα μέτρα, ώστε να μην εφαρμοστεί στην πράξη η αυτοαξιολόγηση και η λεγόμενη αξιολόγηση των εργαζομένων.
Ενόψει της ΔΕΘ εντείνουμε τον αγώνα, όχι μόνο γύρω από το ζήτημα της αξιολόγησης, αλλά για το σύνολο των λαϊκών προβλημάτων, με απαίτηση να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες. Οργανώνουμε περιοδείες στους τόπους δουλειάς, συσκέψεις, συγκεντρώσεις κ.α. Συμμετέχουμε μαζικά στα συλλαλητήρια που θα πραγματοποιηθούν ενόψει της ΔΕΘ (6 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη και αλλού).
Στις 1 Σεπτέμβρη ημέρα ανάληψης καθηκόντων από τις νέες δημοτικές τοπικές αρχές διοργανώνουμε μαζικές παραστάσεις, κινητοποιήσεις σε όλους τους Δήμους για ζητήματα αιχμής, όπως οι παιδικοί σταθμοί, μεταφορά μαθητών κ.α.
Επιδιώκουμε το συντονισμό δράσης Δημόσιου-Ιδιωτικού Τομέα, την ενιαία και γενικευμένη πάλη όλων των εργαζομένων με όλες τις μορφές πάλης συμπεριλαμβανομένου και της γενικής απεργίας.

Ένα δρόμο έχουμε - μια επιλογή

Κίνημα ανασύνταξης για την ανατροπή

Αθήνα, 21/8/2014

Tags:

ΑΔΕΔΥ

Κίνημα εκπαιδευτικών

Βασική Κατηγορία:

Δελτία Τύπου

Γενικό Συμβούλιο ΑΔΕΔΥ: Συνεχίζεται ο εκφυλισμός από την πλειοψηφία

jim — Sun, 23 Mar 2014 16:21:45 +0000

ΠΑΜΕ: Κάλεσμα απεργίας στις 9 Απρίλη

Συνεχίζεται η εκφυλιστική κατάσταση στην ΑΔΕΔΥ με ευθύνη της συνολικής στάσης της πλειοψηφίας, όπως διαφάνηκε και κατά τη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου, στο οποίο έγινε συζήτηση για τις εξελίξεις στο Δημόσιο Τομέα.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στην τοποθέτησή τους επεσήμαναν ότι η νέα συμφωνία κυβέρνησης - τρόικα οριοθετεί το περιεχόμενο της αντιλαϊκής επίθεσης που συνεχίζεται και για αυτό απαιτείται οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα να συγκροτήσουν ενιαίο μέτωπο πάλης, να δώσουν κοινή αγωνιστική απάντηση. Στο πλαίσιο αυτό οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ απευθύνονται στα πρωτοβάθμια σωματεία και καλούν με μαζικές γενικές συνελεύσεις να πάρουν αποφάσεις συμμετοχής σε μια σειρά δράσεις, με κορύφωση τη συμμετοχή στη γενική απεργία στις 9 Απρίλη. Παράλληλα, να συμμετέχουν στην κινητοποίηση που οργανώνουν συνδικάτα του ιδιωτικού τομέα στις 27 Μάρτη διεκδικώντας την άμεση λήψη μέτρων για την ουσιαστική προστασίας των ανέργων και στη διαδήλωση του ΠΑΜΕ την 1η Απρίλη με αφορμή τη συνεδρίαση του ΕΚΟΦΙΝ.

Η ΔΑΚΕ πήρε θέση για 4ωρη στάση εργασίας τη μέρα της γενικής απεργίας και η «Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή» (προέλευσης ΠΑΣΟΚ) αποχώρησε, σχεδόν στην αρχή της συνεδρίασης, αφού προηγουμένως κράτησε στάση αδιαφορίας στην πρόταση για γενική απεργία και αναπαρήγαγε ό,τι ήδη ισχυρίζονται οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες στη ΓΣΕΕ αλλά από την ανάποδη. Πως, δηλαδή, όταν «εμείς κάναμε απεργίες για τους απολυμένους, στον ιδιωτικό τομέα δεν κάνανε τίποτα», καλλιεργώντας έτσι τη διαίρεση των εργαζομένων στο Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα. Η ΠΑΣΚ, όπως και η ΔΑΚΕ, αρκέστηκε σε διαπιστώσεις συγκαλύπτοντας τις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων.

Οι «Παρεμβάσεις» (ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.α.) αντιτάχθηκαν ξεκάθαρα στη γενική απεργία. Ισχυρίστηκαν ότι η γενική απεργία υπονομεύει και αποκλιμακώνει των αγώνα (!) και επανέλαβαν τη χιλιοειπωμένη πρόταση τους περί απεργίας διαρκείας με πενθήμερες επαναλαμβανόμενες σε όλο το Δημόσιο Τομέα, αγνοώντας την πραγματικότητα. Αρχικά παρακώλυαν τη συνεδρίαση και αποχώρησαν όταν πήγε να ξεκινήσει η ψηφοφορία με στόχο να μη ληφθεί απόφαση για γενική απεργία, υπονομεύοντας την ανάγκη ενιαίας αγωνιστικής απάντησης.

Η «Αυτόνομη Παρέμβαση» (ΣΥΡΙΖΑ) αν και τάχθηκε υπέρ της απεργίας δεν έκανε τίποτα για μπει το θέμα της απεργίας σε ψηφοφορία και αποχώρησε και αυτή. Να σημειώσουμε ότι κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης δέχθηκε σφοδρή κριτική από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ για τη στάση που κράτησε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, όπου όχι μόνο δε στήριξε την τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ για να γυρίσουν όλοι οι εργαζόμενοι που είναι σε διαθεσιμότητα στις δουλειές τους αλλά δεν βρήκε να πει ούτε μια λέξη για αυτή. Παραβιάζοντας την κοινή λογική ο Γ. Καλομοίρης σημείωσε ότι στο Γενικό Συμβούλιο βρίσκεται ως «Αυτόνομη Παρέμβαση» και όχι ως ΣΥΡΙΖΑ και δεν απαντά για λογαριασμό του!

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ μετά και τις μεθοδεύσεις των «Παρεμβάσεων» και της «Αυτόνομης Παρέμβασης» αποχώρησαν από τη διαδικασία καταγγέλλοντας τον εκφυλισμό στον οποίο οδήγησαν τη συνεδρίαση αυτές οι δυνάμεις και οι οποίες έδειξαν με τη στάση τους ότι θα υπονομεύσουν τη γενική απεργία.

Tags:

Βασική Κατηγορία:

Συνέδριο ΑΔΕΔΥ: Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες - Θετικό το αποτέλεσμα για το ΠΑΜΕ στις εκλογές

jim — Wed, 04 Dec 2013 10:45:00 +0000

Θετικό ήταν το αποτέλεσμα για τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ στο Δημόσιο, στην ψηφοφορία για την ανάδειξη νέου 85μελούς Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ. Ωστόσο, οι αρνητικοί συσχετισμοί δεν άλλαξαν και οι δυνάμεις του ρεφορμισμού στο συνδικαλιστικό κίνημα των δημόσιων υπαλλήλων εξακολουθούν να έχουν το πάνω χέρι. Αν από το συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ δεν αποκλείονταν 21 σωματεία με πάνω από 100 αντιπρόσωπους, πολλοί από τους οποίους καταγράφονται στη δύναμη του ΠΑΜΕ, οι ταξικές δυνάμεις θα ήταν τρίτη δύναμη στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ και σημαντικά ενισχυμένες, αφού θα είχαν πάνω από 130 αντιπροσώπους.

Για την ανάδειξη του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ ψήφισαν 694 και βρέθηκαν 693 έγκυρα ψηφοδέλτια (842 και 839 το 2010). Το ψηφοδέλτιο των δυνάμεων του ΠΑΜΕ πήρε 91 ψήφους και 11 έδρες, από 96 και 10 έδρες το 2010.

Η ΠΑΣΚ πήρε 174 ψήφους και 22 έδρες (από 376 και 38). Η ΔΑΚΕ 154 ψήφους και 19 έδρες (από 236 και 24). Η «Αυτόνομη Αγωνιστική Ριζοσπαστική Συνεργασία» (ΣΥΡΙΖΑ) πήρε 114 ψήφους και 14 έδρες (από 84 και 9). Οι «Παρεμβάσεις» (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) πήραν 68 ψήφους και 8 έδρες (από 43 και 4). Η «ΕΡΓΑΣ - Ταξική Πορεία» πήρε 8 ψήφους και μία έδρα (από τρεις ψήφους και καμία).

Από τις νέες παρατάξεις, η «Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή» (Μπαλασόπουλος, προέλευσης ΠΑΣΚ) πήρε 63 ψήφους και οκτώ έδρες, η «Ανεξάρτητη Ενωτική» (ο «πυρήνας» της είναι πρώην ΠΑΣΚ) πήρε 8 ψήφους και μία έδρα και το «Δίκτυο» (ΔΗΜΑΡ) πήρε 10 ψήφους και μία έδρα. Οι υπόλοιπες 3 ψήφοι από τα έγκυρα μοιράστηκαν σε δυο νέες παρατάξεις, που δεν εξέλεξαν έδρα.

Με τις αρχαιρεσίες ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του Συνεδρίου, που σημαδεύτηκε από τον εκφυλισμό των διαδικασιών από τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Μάλιστα σήμερα η ηγεσία της ΔΑΚΕ, με την ενεργό στήριξη της ηγεσίας της ΠΑΣΚ, απαίτησε να ξανανοίξουν οι κάλπες που είχαν ήδη κλείσει, για να ψηφίσουν μέλη της που είχαν καθυστερήσει! Η ένστασή τους τελικά απορρίφθηκε.

Οι αρχαιρεσίες ξεκίνησαν με την πλειοψηφία της εφορευτικής επιτροπής και το δικαστικό αντιπρόσωπο να μη δέχεται το πρακτικό απόφασης (!) του συνεδρίου που όριζε τη νομιμοποίηση και συμμετοχή στο Συνέδριο μόνο τριών από τους 20 αντιπροσώπους της Ομοσπονδίας Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, λόγω σωρείας παρατυπιών.

Αντιθέτως, δέχθηκε τον αυθαίρετο ισχυρισμό των ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ ότι το Συνέδριο νομιμοποίησε το σύνολο των αντιπροσώπων της συγκεκριμένης Ομοσπονδίας. Ισχυρισμός για τον οποίο δεν υπάρχει σχετικό πρακτικό απόφασης, δεν αποδεικνύεται από τα πρακτικά των εργασιών και δεν υπάρχει καταμετρημένο αποτέλεσμα! Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ κατέθεσαν ένσταση για αυτή την απόφαση. Επίσης κατέθεσαν ένσταση (έγινε αποδεκτή) για συνταξιούχο που επιχείρησε να ψηφίσει.

Tags:

ΑΔΕΔΥ

Κίνημα εκπαιδευτικών

Βασική Κατηγορία:

temp category

Διακήρυξη της ΔΑΣ στο 35ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

jim — Wed, 04 Dec 2013 05:00:13 +0000

Άλλαξε τους συσχετισμούς!

Με ισχυρό ΠΑΜΕ υπάρχει λύση, υπάρχει ελπίδα!

Ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος τώρα!

Δυο λόγια σε πρώτο πρόσωπο.

Συναδέλφισσα, συνάδελφε αντιπρόσωπε στο 35^ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ.

1. Υπάρχει ένα καίριο ερώτημα: Γιατί το συνδικαλιστικό κίνημα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, σε μια περίοδο καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και ολομέτωπης επίθεσης κυβέρνησης-πλουτοκρατίας-Ε.Ε. δεν κατάφερε να αντιτάξει μια ισχυρή αντίσταση, να εμποδίσει ή και να ματαιώσει μια σειρά αντιλαϊκά μέτρα που στην κυριολεξία έχουν σακατέψει τη ζωή μας; Τι και ποιος φταίει γι’ αυτό;

Θα το πούμε ευθέως. Το συνδικαλιστικό κίνημα βρέθηκε αφοπλισμένο και εγκλωβισμένο σε αυταπάτες, γιατί όλες οι συνδικαλιστικές δυνάμεις που βρίσκονται στην ηγεσία της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ στήριξαν όλα τα χρόνια τις πολιτικές πρακτικές και αντιλήψεις προσαρμογής της χώρας στις πολιτικές της Ε.Ε. και της ΟΝΕ. Η προοπτική της ζωής, το βιοτικό επίπεδο και τα δικαιώματα των εργαζομένων είχαν αφεθεί στην πολιτική σύγκλισης με τις χώρες της Ε.Ε.

Σ’ αυτή τη γραμμή εφησύχασης, αυταπατών και ψεύτικων ελπίδων εγκλώβισαν και το συνδικαλιστικό κίνημα και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο δεν μπόρεσε να αντιδράσει αποτελεσματικά, δεν μπόρεσε να βγει στο προσκήνιο έγκαιρα, αποφασιστικά με ταξική γραμμή πάλης.

Όλοι μαζί, ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, υιοθέτησαν και έδωσαν πολιτική στήριξη στην στρατηγική της Ε.Ε. για την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, της ανταγωνιστικότητας, δηλαδή στη στρατηγική που επέβαλλε την άρση της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων, τις απολύσεις, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, τις ιδιωτικοποιήσεις, το τσάκισμα των μισθών, τη μείωση του λεγόμενου μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους, κ.ά. Στρατηγική που γιγάντωσε τους μονοπωλιακούς ομίλους, την ανισομετρία, τη ληστεία σε βάρος των εργαζομένων

Η στρατηγική της απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας και του «μικρότερου κράτους» είναι απολύσεις, ανατροπές σε μισθούς, συντάξεις, ασφαλιστικά δικαιώματα, ιδιωτικοποιήσεις στην Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, κοινωνικές υποδομές. Είναι αυτή:

που επιβάλλει στις δημόσιες υπηρεσίες να λειτουργούν με τεράστια έλλειψη προσωπικού, σαν αυτή του ΙΚΑ της Αττικής, που έχει έξι εργαζόμενους για 3.5 χιλιάδες έμμεσα ασφαλισμένους,
που βουλιάζει τα Ασφαλιστικά Ταμεία με την παραπέρα μείωση της εργοδοτικής εισφοράς -3,9%, δημιουργώντας έτσι επιπλέον τρύπα στα ταμεία κατά 1 δις ευρώ,
που για όλο το Λεκανοπέδιο υπάρχουν όλο-όλο 28 Επιθεωρητές Εργασίας για να ελέγχουν την ανασφάλιστη εργασία,
που στις κεντρικές κτηνιατρικές υπηρεσίες του ΥΠ.Α.Α.Τ. υπάρχουν όλο κι όλο 35 κτηνίατροι για τον έλεγχο των τροφίμων, της προστασίας της δημόσιας υγείας και του ελέγχου των ασθενειών του ζωικού κεφαλαίου της χώρας,
που επιβάλλει στα Νοσοκομεία το χαράτσι των 25 ευρώ και συνολικά την ενίσχυση των επιχειρηματικών συμφερόντων,
που δεν μπορούν να λειτουργήσουν τα ΑΕΙ-ΤΕΙ λόγω απολύσεων Διοικητικών Υπαλλήλων,
που στα ΕΠΑΛ και τις ΕΠΑΣ δεν γίνονται μαθήματα λόγω έλλειψης εκπαιδευτικών, ακόμα και στην Γ’ Λυκείου σε πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα, ενώ τα παιδιά κινδυνεύουν να μην πάρουν ακόμα και πτυχίο.

Αυτή η στρατηγική της Ε.Ε. και του κεφαλαίου, της απελευθέρωσης αγοράς εργασίας, της ανταγωνιστικότητας είναι που φέρνει τα αντιλαϊκά μέτρα, τα μνημόνια και τις απολύσεις, μέτρα που δρομολογήθηκαν πολύ πριν από την κρίση, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στις άλλες καπιταλιστικές χώρες. Τα μνημόνια είναι οι συνέπειες κι όχι η αιτία της κρίσης. Η κρίση έφερε τα μνημόνια κι όχι τα μνημόνια την κρίση. Τα μνημόνια είναι η πολιτική προστασίας των συμφερόντων του κεφαλαίου σε βάρος όλων των εργαζομένων.

Όλοι μαζί, ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, υιοθέτησαν τη μήτρα του κακού, τον ευρωμονόδρομο και την καπιταλιστική ανάπτυξη. Όλα αυτά τα χρόνια έβαλαν το κίνημα να πορευτεί κάτω από ξένη σημαία, κάτω από τα λάβαρα της Ε.Ε. και της ΟΝΕ.

Αυτός ο προσανατολισμός της ΑΔΕΔΥ, αυτό το ρεφορμιστικό περιεχόμενο πάλης, είναι που αφόπλισε το συνδικαλιστικό κίνημα. Γι’ αυτό το κίνημα βρέθηκε απροετοίμαστο και οι αγώνες μας δεν μπόρεσαν να γίνουν αποτελεσματικοί.

Χρόνια τώρα λοιπόν, με προμετωπίδα την Ε.Ε. και την ΟΝΕ, χαντάκωσαν τα συμφέροντα των εργαζομένων και το κίνημα. Καλλιεργούσαν αυταπάτες για φιλολαϊκές λύσεις, μέσα στο στόμα του λύκου, μέσα στην Ε.Ε., παλεύοντας επί της ουσίας να διορθώσουν την Ε.Ε. και τον καπιταλισμό.

Εδώ βρίσκεται η ουσία της κρίσης του συνδικαλιστικού κινήματος, της ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής του υποχώρησης κι εδώ βρίσκονται οι διαχρονικές και ιστορικές ευθύνες της πλειοψηφικής ηγεσίας της ΑΔΕΔΥ.

Και με την Ε.Ε. και με τα λαϊκά δικαιώματα, και με την καπιταλιστική ανάπτυξη και με τα λαϊκά συμφέροντα δεν γίνεται!

Τέρμα πια στις αυταπάτες, ή με το κεφάλαιο ή με το λαό.

Κίνημα με το λαό ενάντια στα μονοπώλια!

Ενδιάμεσος και τρίτος δρόμος δεν υπάρχει ούτε για το συνδικαλιστικό κίνημα.

Παράγοντας που εγκλώβισε και αφόπλισε το κίνημα είναι και η στάση που κράτησε η πλειοψηφική ηγεσία της ΑΔΕΔΥ απέναντι στην κρίση. Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΑΔΕΔΥ συσκότισε το χαρακτήρα και τις αιτίες της κρίσης, μιλούσε για χρηματοπιστωτική κρίση, για “golden boys”, για καζινοκαπιταλισμό, ακόμα και για τα λαμόγια και τους κλέφτες, την κακοδιαχείριση που έφεραν την κρίση. Όλοι μαζί, ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ και οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ συναποφάσισαν τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (Ε.Λ.Ε.) για να βρουν … πόσο από το χρέος είναι νόμιμο και πόσο παράνομο, δηλαδή πόσο από το χρέος θα πληρώσει ο λαός, καθιστώντας έτσι το λαό συνυπεύθυνο για τη διόγκωση του δημόσιου χρέους και την καπιταλιστική κρίση. Αρνήθηκαν την πρόταση των δυνάμεων τουΠΑΜΕότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν καμιά ευθύνη και δεν πρέπει να πληρώσουν ούτε ένα ευρώ.
Διαίρεσαν αντί να ενώσουν τους εργαζόμενους συγκροτώντας σωματεία και Ομοσπονδίες του Δημοσίου, που έχουν μέλη μόνο μόνιμους ή μόνο συμβασιούχους. Διαχρονικά και όλοι μαζί, ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ (ΣΥΡΙΖΑ)-ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), απέκλεισαν συνέδρους και καρατόμησαν σωματεία που έδωσαν δικαίωμα ψήφου στους συμβασιούχους, όπως έγινε στην ΠΟΕ-ΟΤΑ, κ.ά.
Η πλειοψηφική ηγεσία της ΑΔΕΔΥ κινήθηκε στη γραμμή του εκφυλισμού του κινήματος και των αγώνων. Εξήγγειλε απεργίες και δεν έκανε τίποτα για την επιτυχία τους. Στην κυριολεξία ρούπι δεν το κούνησαν από την καρέκλα τους. Χρόνια τώρα σε συνδιαλλαγή με τους κυβερνητικούς μηχανισμούς και σε αρκετούς χώρους συναινούσαν να πληρώνεται το μεροκάματο της απεργίας. Με δελτία τύπου εξήγγειλαν απεργίες το βράδυ για να γίνουν το πρωί, απεργίες που αιφνιδίαζαν όχι την κυβέρνηση, αλλά τους εργαζόμενους. Εξήγγειλαν απεργίες χωρίς απεργούς, δηλώνοντας ανοιχτά πως δεν τους νοιάζουν τα ποσοστά συμμετοχής αρκεί να παίζει στα κανάλια η απεργία. Έφτασαν στο σημείο οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σε κάποια σωματεία, να αντικαταστήσουν τα εκλεγμένα Διοικητικά Συμβούλια με απεργιακές επιτροπές στο όνομα της άμεσης δημοκρατίας στο κίνημα και της κατάργησης της γραφειοκρατίας στα συλλογικά όργανα. Στο όνομα λοιπόν της κατάργησης της γραφειοκρατίας στα συνδικαλιστικά όργανα καταργούν τα ίδια τα συλλογικά όργανα!
Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΑΔΕΔΥ καλλιέργησε το συντεχνιασμό, την επιδοματική λογική, την αποδοχή των πλαστών υπερωριών, τις συμφωνίες κάτω από το τραπέζι με τα διάφορα Υπουργεία.
ΤοΠΑΜΕέγκαιρα διαχώρισε τη θέση του από αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, αντιπάλεψε τη γραμμή του κυβερνητισμού, της ενσωμάτωσης και τις ταξικής συνεργασίας στο κίνημα. Εδώ και πάνω από μία δεκαετία Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, Σωματεία συγκρότησαν το ΠΑΜΕ, τον πόλο της ταξικής πάλης στο κίνημα, της σύγκρουσης με την εργοδοσία, το κράτος, την κυβέρνηση και την Ε.Ε., όταν όλοι οι άλλοι συντάσσονταν και συμπορεύονταν με γραμμή της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ στο κίνημα, όταν αποτελούσαν τους μόνιμους συνοδοιπόρους και το σταθερό τους ακροατήριό στο Πεδίον του Άρεως.

2. Αυτή η γραμμή της ευρωϋποταγής και του κυβερνητισμού στο κίνημα δοκιμάστηκε και χρεοκόπησε. Αποδείχτηκε επικίνδυνη και θανατηφόρα για τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Το ίδιο επικίνδυνη είναι και η γραμμή της ψευδεπίγραφης «αντιμνημονιακής, αντινεοφιλελεύθερης ενότητας», της «μετωπικής συμπόρευσης για την κυβερνητική εναλλαγή». Αυτή η πολιτική που έχει ως στόχο να διορθώσει την Ε.Ε. με νέα αρχιτεκτονική και να στηρίξει την ανάπτυξη των «υγειών» επιχειρηματιών και τους έλληνες καπιταλιστές οδηγεί το συνδικαλιστικό κίνημα στον ίδιο δρόμο. Είναι παγίδα και υπονόμευση των αγώνων και της ανάκαμψης του λαϊκού κινήματος η επιδίωξη των συνδικαλιστικών δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ με τη βοήθεια δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να προωθούν ως κεντρικό αίτημα και στόχο των εργατικών κινητοποιήσεων την εναλλαγή των κομμάτων στην κυβέρνηση και όχι τη σύγκρουση και οριστική ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο, συντάξεις και κάλυψη των σύγχρονων αναγκών σε κάθε εργατική λαϊκή οικογένεια. Η ικανοποίηση αυτών των αναγκών δεν μπορεί να γίνει χωρίς αγώνες σύγκρουσης και ρήξης με την Ε.Ε. και τα μεγάλα συμφέροντα. Απαιτείται κίνημα ισχυρό, μαζικό και αποφασιστικό.

Η τακτική τους για δήθεν "ανένδοτους αγώνες", με καλέσματα για απεργίες διαρκείας, οδηγεί πιο βαθιά στον εκφυλισμό και στη διάλυση όταν δεν πατούν στις διαθέσεις των εργαζομένων, όταν δεν έχουν ως σκοπό την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, όταν δεν περιέχουν στοιχειώδη πρόβλεψη για τη συνέχεια και αποτελεσματικότητα του αγώνα.

Η πάλη του συνδικαλιστικού κινήματος εντός των τειχών της Ε.Ε., για «μια καλύτερη διαχείριση» της καπιταλιστικής κρίσης βάζει εμπόδια στο ίδιο το κίνημα και στους αγώνες να έχουν αποτελέσματα ακυρώνει κάθε δυνατότητα ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών.

Η γραμμή των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο κίνημα δεν συνιστά ανασύνταξη, αλλά ενσωμάτωση του συνδικαλιστικού κινήματος στο πλαίσιο της κυρίαρχης πολιτικής και της αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού.

3. Στο συνέδριο θα εμφανιστούν νέα συνδικαλιστικά σχήματα, όπως αυτό της «Δημοσιοϋπαλληλικής Ανατροπής». Πρόκειται κυρίως για συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ, από το χώρο των ΟΤΑ, που τώρα επιχειρούν να εμφανιστούν ως αναμορφωτές του συνδικαλιστικού κινήματος.

Αυτοί που απέκλεισαν από το συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ 21 σωματεία, τα πιο μαζικά, τα πιο μαχητικά του κλάδου, επειδή έκαναν το αυτονόητο, δηλαδή έδωσαν δικαίωμα ψήφου στους συμβασιούχους.
Αυτοί που είναι πλέον οι μόνιμοι συνδαιτυμόνες των Δημάρχων και του Υπουργού Εσωτερικών, που συμφώνησαν με την ενδοδημοτική κινητικότητα, δηλαδή με τη διαθεσιμότητα και τις απολύσεις των εργαζομένων στους ΟΤΑ.

Μπορεί πράγματι αυτή η παράταξη ή όποια άλλη παράταξη με την αλλαγή τίτλου και ονομασίας να ξεμπλέξει τόσο εύκολα από ευθύνες και να αναγορευτεί σε δύναμη ανατροπής;

Μπορεί κάποιος στα σοβαρά να τους εμπιστευτεί σαν δύναμη ανασύνταξης του κινήματος;

Πρόκειται για διεργασίες αναμόρφωσης του συνδικαλιστικού κινήματος που εντάσσονται στη γενικότερη αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού και στόχο έχουν να εγκλωβίσουν δυνάμεις και συνειδήσεις, να εμποδίσουν τη ριζοσπαστικοποίηση και την ενδυνάμωση του ταξικού προσανατολισμού του κινήματος.

4. Για να έχουν αποτελέσματα οι αγώνες μας, για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες μας και να λυθούν τα προβλήματά μας προϋποθέτει να ενωθούμε, να συσπειρωθούμε όλοι οι εργαζόμενοι, σε ένα κίνημα με ταξικό προσανατολισμό, γραμμή σύγκρουσης με την Ε.Ε. και τα μεγάλα συμφέροντα, με στόχο και προοπτική τις ριζικές αλλαγές σε επίπεδο οικονομίας κι εξουσίας προς όφελος του λαού.

Το πρόβλημα της σταθερής και μόνιμης δουλειάς για όλους δεν μπορεί να λυθεί στο πλαίσιο της Ε.Ε. και της κυρίαρχης πολιτικής.

Το πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης για όλους, όχι μόνο δεν μπορεί να λυθεί στο πλαίσιο της Ε.Ε. και της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αλλά και θα χειροτερέψει, αφού απαίτηση της Ε.Ε. και της πλουτοκρατίας είναι η διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης, η απαλλαγή της εργοδοσίας από ασφαλιστικές εισφορές, η ιδιωτική ασφάλιση και τα επαγγελματικά ταμεία.

Όσο η διέξοδος από την κρίση και η ανάπτυξη θα στηρίζεται στην ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, οι πλούσιοι θα γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Θα γιγαντώνονται η ανεργία και οι ιδιωτικοποιήσεις, θα θεριεύει η φτώχεια κι η εξαθλίωση. Όσο θα είμαστε μέσα στην Ε.Ε. ο λαός δεν πρόκειται να δει άσπρη μέρα, δεν πρόκειται να απαλλαγεί από τα βάσανά του. Τεράστιες ευθύνες έχουν και αυτοί (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) που σπέρνουν αυταπάτες και εγκλωβίζουν το κίνημα, όταν λένε ότι μια κυβέρνηση της αριστεράς με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να θίξει την εξουσία των μονοπωλίων, αλλά με έξοδο από την ευρωζώνη (ευρώ) θα λύσει τα προβλήματα. Και μόνο το γεγονός ότι μια τέτοια προοπτική δεν την απορρίπτουν ακόμα και τμήματα της αστικής τάξης … λέει πολλά!

Δεν κάνουμε βήμα πίσω από τις ανάγκες των εργαζομένων. Το δικαίωμα στη μόνιμα, σταθερή δουλειά, στην αποκλειστικά δημόσια δωρεάν Υγεία, Παιδεία, στην Κοινωνική Ασφάλιση και Πρόνοια για όλους είναι αδιαπραγμάτευτο. Κάνουμε καθαρό, πως δεν πρόκειται να βάλουμε πλάτη σε καμιά κυβέρνηση, σε κανένα μείγμα διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, που θα φορτώνει τα βάρη στις πλάτες του λαού. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε κι ό,τι περνάει από το χέρι μας, θα δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό στον αγώνα, για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες των εργαζομένων, των ανθρώπων της δουλειάς και του μεροκάματου.

Στη βάση αυτή ενότητα όλων των εργαζομένων, συμμαχία και κοινό αγώνα με όλα τα λαϊκά στρώματα. Στη βάση αυτή κίνημα κι αγώνας για μια καλύτερη ζωή για μας και τα παιδιά μας, για ένα καλύτερο αύριο σε συνθήκες φιλολαϊκής ανάπτυξης, όπου ο ίδιος ο λαός θα διαφεντεύει τις τύχες του.

5. Ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος τώρα!

Το πραγματικό δίλημμα είναι:

Ανασύνταξη του εργατικού, συνδικαλιστικού κινήματος για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής ή νεκρανάσταση του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, για συνέχιση της ίδιας βάρβαρης ταξικής πολιτικής;

Κίνημα που θα υπερασπίζεται τα δικαιώματα των Δημοσίων Υπαλλήλων απέναντι στην κυβέρνηση, το αυταρχικό αστικό κράτος, την Ε.Ε. ή κίνημα και συνδικαλιστικές ηγεσίες που υπηρετούν τις στρατηγικές επιλογές του συστήματος, τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στο Δημόσιο;

Κίνημα πολιτικοποιημένο με στόχο να αλλάξει μια δεξιά κυβέρνηση και να έρθει μια άλλη δήθεν αριστερή ή κίνημα πολιτικοποιημένο που στόχο θα έχει την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, την ανάπτυξη σε όφελος του λαού;

Οι εργαζόμενοι έχουν έναν και μόνο δρόμο. Να προχωρήσουν όλοι μαζί, εργάτες, υπάλληλοι, λαϊκά στρώματα, γυναίκες, νέοι και νέες, σε έναν ενωμένο αγώνα, σε μια λαϊκή συμμαχία και αντεπίθεση, με στόχο την ανατροπή κάθε αντιλαϊκής πολιτικής, τη διέξοδο από την κρίση προς όφελος του λαού, τη φιλολαϊκή ανάπτυξη, με αποδέσμευση από την Ε.Ε., μονομερή διαγραφή του χρέους και κοινωνικοποίηση όλων των μονοπωλίων.

Αυτή είναι η μόνη ελπιδοφόρα προοπτική για το λαό, ώστε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του και να γίνει κυρίαρχος του πλούτου που παράγει.

Στις σημερινές συνθήκες και έχοντας έναν τέτοιο προσανατολισμό, αξιοποιούμε κάθε αγώνα, κάθε δυνατότητα, ώστε να εμποδίσουμε την αντιλαϊκή επίθεση, να αποσπάσουμε όποιες κι όσες κατακτήσεις μπορούμε.

Στην κατεύθυνση αυτή οργανώνουμε την πάλη και διεκδικούμε:

Καμία διαθεσιμότητα – καμία απόλυση. Επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων. Μέτρα προστασία όλων των ανέργων και αυτών που είναι σε διαθεσιμότητα. Σταθερή, μόνιμη δουλειά για όλους.
Αυξήσεις κι όχι μειώσεις στους μισθούς. Αγώνας για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με αυξήσεις και διασφάλιση των όρων εργασίας.
Καμία ιδιωτικοποίηση, καμία εκχώρηση δημόσιων, κοινωνικών υπηρεσιών και οργανισμών στους επιχειρηματικούς ομίλους.
Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση για όλους. Όχι στο βούλιαγμα των Ασφαλιστικών Ταμείων, στη νέα προκλητική μείωση των εργοδοτικών εισφορών, στην κατάργηση των Επικουρικών Ταμείων, στη νέα μείωση των συντάξεων και στο ΕΦΑΠΑΞ. Αύξηση των εργοδοτικών εισφορών και επιστροφή των λεηλατημένων από τα αποθεματικά των Ταμείων.
Κανένας πλειστηριασμός στη λαϊκή κατοικία.
Όχι στη φοροληστεία και σε όλα τα χαράτσια. Να φορολογηθεί στο 45% το μεγάλο κεφάλαιο.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΛΕΥΤΕΡΟΣ ΛΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΣΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ

Δυνάμωσε την ταξική πάλη-Ψήφισε Δημοσιοϋπαλληλική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΔΑΣ)

Αθήνα, 26 Νοεμβρίου 2013

Συννημένο:

2711_Synedrio_ADEDY.doc

Tags:

ΑΔΕΔΥ

Βασικές θέσεις

Βασική Κατηγορία:

temp category

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΠΡΟΣ ΤΙΣ Γ.Σ. ΚΑΙ ΤΑ Δ.Σ. ΤΩΝ ΕΛΜΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

jim — Wed, 13 Nov 2013 14:01:18 +0000

Να μην αποκλειστούν τα σωματεία στο χώρο των ΟΤΑ που έδωσαν δικαίωμα ψήφου στους συμβασιούχους

Τώρα έκτακτο γνήσιο συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ

Τώρα γνήσιο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, η επίθεση που δεχόμαστε από κυβέρνηση, τρόικα και πλουτοκρατία συνεχίζεται αμείωτη.

Σε αυτές τις συνθήκες η ενότητα όλων των κλάδων, όλων των εργαζομένων είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία. Δεν χωράει κανένας αποκλεισμός, κανενός σωματείου, κανενός συναδέλφου.

Η ενότητα απαιτεί σωματεία οργανωτές της πάλης, που τραβάνε στην οργάνωση και την ευθύνη της πάλης όλους τους εργαζόμενους. Που δεν τους διαχωρίσουν σε μόνιμους και συμβασιούχους, σε «συνεταιριστές» και «με μπλοκάκι». Είναι υποχρέωση κάθε Σωματείου, που θέλει στοιχειωδώς να εκτελεί τα καθήκοντά του προς τους εργαζόμενους τους οποίους εκπροσωπεί να δέχεται στις γραμμές του το σύνολο των εργαζομένων, ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας.

Οι ΕΛΜΕ, οι Σύλλογοι δασκάλων και νηπιαγωγών, η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ, εδώ και χρόνια, δίνουν πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα, σε όλους τους εκπαιδευτικούς, ανεξάρτητα από σχέση εργασίας, ανεξάρτητα αν είναι μόνιμοι, αναπληρωτές ή ωρομίσθιοι, εργαζόμενοι μέσω ΕΣΠΑ ή μέσω άλλου προγράμματος. Η στάση αυτή υπηρετεί την ενότητα όλων των εκπαιδευτικών που εργάζονται στο δημόσιο σχολείο. Επιβάλλεται άλλωστε από τις ίδιες τις εξελίξεις. Νέες μορφές ελαστικών σχέσεων εργασίας προωθούνται από κυβέρνηση-Ε.Ε., στα πλαίσια του «νέου σχολείου». Ελαστικές εργασιακές σχέσεις που αντικαθιστούν τη μόνιμη και σταθερή εργασία (προσλήψεις μέσω κοινωφελών προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, μέσω ΕΣΠΑ, με μπλοκάκι, πρακτικάριοι κ.ο.κ.). Από τα ίδια τα πράγματα λοιπόν, τις ίδιες τις εξελίξεις, η ισότιμη συμμετοχή όλων των εργαζομένων στο σωματείο, είναι αυτονόητη, επιβεβλημένη.

Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΠΟΕ-ΟΤΑ απέκλεισε από την Ομοσπονδία 18 σωματεία, επειδή έκαναν το αυτονόητο, δηλαδή έδωσαν δικαίωμα ψήφου στους συμβασιούχους για την εκλογή αντιπροσώπων στο συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ (Θεσσαλονίκη 2012).

Η πράξη αυτή της πλειοψηφίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ είναι ενέργεια ηθικά και συνδικαλιστικά απαράδεκτη, διαχωρίζει τους εργαζόμενους, αποδυναμώνει τον αγώνα. Πρέπει να ανακληθεί εδώ και τώρα. Ανάμεσα στα άλλα, αλλοιώνει και τους συσχετισμούς στο επερχόμενο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ.

Καλούμε την πλειοψηφία της ΠΟΕ-ΟΤΑ να προχωρήσει άμεσα σε έκτακτο, γνήσιο συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ.

Καλούμε την ΑΔΕΔΥ, να πάρει όλα εκείνα τα μέτρα για την πραγματοποίηση ενός γνήσιου συνεδρίου της ΑΔΕΔΥ, χωρίς αποκλεισμούς Ομοσπονδιών, σωματείων και συνδικαλιστών, που έπραξαν το αυτονόητο: έδωσαν ισότιμα συνδικαλιστικά δικαιώματα, δικαίωμα ψήφου και στους συμβασιούχους συναδέλφους. Κάτι δηλαδή, το δικό μας σωματείο πράττει ορθά εδώ και χρόνια.

Όλοι στα συνδικάτα, όλοι στον αγώνα

Ενότητα και πάλη για να ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική

Συννημένο:

ΑΔΕΥ_ΠΟΕ_ΟΤΑ_προς_ελμε.doc

Tags:

Βασική Κατηγορία: