Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών - Άρθρα - Μελέτες

Βρετανία: Μισό εκατομμύριο παιδιά πηγαίνουν νηστικά στο σχολείο τους κάθε μέρα

xondros — Thu, 30 Nov 2017 12:18:49 +0000

Περίπου 500.000 παιδιά σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο πηγαίνουν στο σχολείο τους νηστικά κάθε μέρα.

Αυτή είναι η ζοφερή πραγματικότητα για οκτώ εκατομμύρια ανθρώπους στη Βρετανία, οι οποίοι δεν έχουν επάρκεια τροφίμων, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ που επικαλούνται βρετανικά μέσα ενημέρωσης.

Παράλληλα, περίπου 870.000 παιδιά στην Αγγλία πέφτουν κάθε βράδυ για ύπνο νηστικά επειδή οι γονείς τους δεν έχουν αρκετά χρήματα για να τους προσφέρουν τα απαραίτητα γεύματα.

Αλλά οι ανεπαρκείς ποσότητες τροφίμων δεν είναι το μοναδικό πρόβλημά τους: Χιλιάδες οικογένειες στη χώρα που ζουν στο όριο της φτώχειας δεν έχουν πρόσβαση σε τρόφιμα μεγάλης θρεπτικής αξίας και αυτό έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες για ένα μεγάλο αριθμό παιδιών.

Ο δρ. Τζορτζ Γκριμπλ, επιστήμονας στο πανεπιστήμιο University College London, χαρακτήρισε «καταστροφική» την κατάσταση για την ανάπτυξη των παιδιών. «Όταν οι άνθρωποι ζουν σε συνθήκες φτώχειας, αναγκάζονται να αγοράσουν τα φθηνότερα τρόφιμα που δεν έχουν καμία θρεπτική αξία», δηλώνει στην εφημερίδα.

Ποσοστό μεγαλύτερο του 60% των παιδιάτρων θεωρούν ότι η αδυναμία πρόσβασης σε τρόφιμα συμβάλλει στην κακή υγεία των παιδιών που αναλαμβάνουν για θεραπεία, σύμφωνα με έρευνα του 2017 που διενήργησε ο Βρετανικός Παιδιατρικός Σύλλογος (Royal College of Paediatricians and Child Health).

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Tags:

Βρετανία

Διεθνή

Άρθρα - Μελέτες

Καπιταλισμός

Βασική Κατηγορία:

Άρθρα

Άρθρο στο Ριζόσπαστη: Για τις εξελίξεις στην Τεχνικοεπαγγελματική Εκπαίδευση

jim — Fri, 12 May 2017 19:01:53 +0000

Οι εξελίξεις που είχαμε όλη την προηγούμενη χρονιά στην Επαγγελματική Εκπαίδευση και που θα έχουμε και το επόμενο διάστημα (και από τη νέα σχολική χρονιά) δεν είναι ούτε άσχετες, ούτε ανεξάρτητες από τις εξελίξεις που έχουμε στα υπόλοιπα μέτωπα που έχει ανοίξει η κυβέρνηση απέναντι στους εργαζόμενους, στα δικαιώματά τους αλλά και στις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών. Κανένας δεν πρέπει να ξεγελαστεί νομίζοντας ότι αυτή η κυβέρνηση, που φέρνει νέα βάρβαρα μέτρα με το κλείσιμο της 2ης «αξιολόγησης», ανατρέπει τα όποια εργασιακά δικαιώματα, τσακίζει τους μισθούς των εργαζομένων και τις συντάξεις, θα έχει μια διαφορετική πολιτική στην εκπαίδευση, διασφαλίζοντας τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών.

Πάντα προσανατολισμένοι στην καλύτερη υπηρέτηση των στόχων του κεφαλαίου

Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2016), αφού πιστώνει στην κυβέρνηση τα «θετικά βήματα» που έχουν γίνει έως τώρα στον τομέα της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, δίνει την κατεύθυνση για το τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα:

«Το εθνικό στρατηγικό πλαίσιο πολιτικής για τη βελτίωση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της ΕΕΚ (Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση) θα περιλαμβάνει μέτρα με σκοπό:

Την καλύτερη εναρμόνιση της παροχής ΕΕΚ με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και τη βελτίωση της συνεργασίας με τους ενδιαφερόμενους φορείς.
Την προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών, τη βελτίωση του αναλυτικού προγράμματος διδασκαλίας και την κατάρτιση νέων συγγραμμάτων.
Την προώθηση μηχανισμών απόκτησης εργασιακής εμπειρίας, ώστε να αντιμετωπίζονται οι μελλοντικές ελλείψεις δεξιοτήτων.
Τη διαμόρφωση εθνικής προσέγγισης για τη διασφάλιση της ποιότητας και για την εφαρμογή αρχών διαφάνειας.
Την αύξηση του αριθμού σπουδαστών και αποφοίτων που συμμετέχουν σε προγράμματα μαθητείας, μέσω της αναμόρφωσης των εν λόγω προγραμμάτων για 150 ειδικότητες και επαγγέλματα».

Για την προώθηση των παραπάνω στόχων δεν είναι τυχαία, άλλωστε, και η βαρύτητα που δίνεται μέσω της χρηματοδότησης της μαθητείας, αφού στα κονδύλια για το ΕΣΠΑ (2014 - 2020), βρίσκεται στην 3η θέση με ποσοστό 17,33%. Φυσικά η πρόσβαση στη χρηματοδότηση αυτή, όπως ξεκαθαρίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, απαιτεί πλήρη και ολοκληρωτική υποταγή στις απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων. (...)

Ειδικά στη χώρα μας, μετά από 8 χρόνια βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, ο στόχος της καπιταλιστικής ανάπτυξης απαιτεί και προσαρμογές στη δομή και το περιεχόμενο της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Για το λόγο αυτό, άλλωστε, και σε νομοθετικό επίπεδο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ (ν. 4386/2016) ακολουθεί κατά πόδας την κυβέρνηση των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ (ν. 4186/2016). Π.χ. διατήρηση της πρόβλεψης του νόμου της ΝΔ για καθορισμό ειδικοτήτων με βάση τις προτάσεις των «κοινωνικών εταίρων», καταργήσεις και συμπτύξεις τομέων και ειδικοτήτων - λ.χ. ιχθυοκαλλιέργειας, δασοπονίας - κ.ά. Είναι χαρακτηριστικές οι αναφορές στη «συνεχή εναρμόνιση της ΤΕΕ με τις απαιτήσεις της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας», «τον επανασχεδιασμό των προγραμμάτων σπουδών με βάση το διεθνές και ευρωπαϊκό πλαίσιο», «ο επανασχεδιασμός αυτός θα βασίζεται στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, αλλά και στις ανάγκες της οικονομίας σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, αλλά και με βάση τη χρηματοδότηση».

Μερικές πλευρές για το 4ο έτος της μαθητείας

Οι αλλαγές που επιχειρεί η κυβέρνηση είναι πλέον ξεκάθαρο ότι θα επιφέρουν και χωροταξική οργάνωση των τομέων και των ειδικοτήτων με βάση τη ζήτηση και τις ανάγκες της αγοράς. Στόχος λοιπόν και αυτών των αλλαγών, όπως και όλων των προηγούμενων, με μια φράση είναι να συνδεθεί άμεσα η ΤΕΕ με τη διευκόλυνση και την ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης, εκπαιδεύοντας και καταρτίζοντας το αναγκαίο φτηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Το ποιοτικά νέο σχετικά στοιχείο είναι ότι επιδιώκουν σ' αυτό το σχεδιασμό να εμπλέξουν πιο άμεσα και τους εκπαιδευτικούς και συνολικά τη λειτουργία του σχολείου, και αυτό διαφαίνεται πιο χαρακτηριστικά με το έτος μαθητείας.

Επιπρόσθετα, με την υλοποίηση του σχεδίου μαθητείας:

Δίνονται νέες επιδοτήσεις και κίνητρα στις επιχειρήσεις, με το 65% της αμοιβής των μαθητευόμενων να επιδοτείται από το κράτος. Η μαθητεία έρχεται να λύσει, ανάμεσα σε άλλα, την ανακύκλωση του εργατικού δυναμικού. Δεν απαντά σήμερα στην ανάγκη των νέων για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα.
Με την ολοκλήρωση του 4ου έτους δημιουργούνται απόφοιτοι της ΕΕΚ πολλαπλών κατηγοριών. Θα υπάρχουν αυτοί που τελειώνουν τα ΕΠΑΛ με πτυχίο επιπέδου 4, αυτοί που παρακολούθησαν επιτυχώς το 4ο έτος, οι οποίοι θα παίρνουν πιστοποιητικό, και αυτοί που θα ολοκληρώνουν τη διαδικασία πιστοποίησης από τον ΕΟΠΠΕΠ.
Αυτό θα οδηγήσει σε πιο άμεση εμπλοκή των σχολείων και των καθηγητών με τις επιχειρήσεις, θα μετατρέψει τους εκπαιδευτικούς και τα σχολεία σε γραφεία εύρεσης εργασίας, μεταλλάσσοντας το ρόλο και την αποστολή τόσο του σχολείου, όσων και των εκπαιδευτικών. Στο σχέδιο προβλέπεται επικοινωνία με φορείς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, καταγραφή των θέσεων και αποστολή της τελικής πρότασης στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης.
Την ίδια στιγμή που προωθείται αποφασιστικά το 4ο μεταλυκειακό έτος - τάξη μαθητείας, συνεχίζεται η υποβάθμιση του περιεχομένου του βασικού προγράμματος στα ΕΠΑΛ, με τις δεκάδες χαμένες διδακτικές ώρες εξαιτίας των κενών, τα τμήματα που κλείνουν ή συγχωνεύονται, τα βιβλία που λείπουν και αναγκάζουν καθηγητές και μαθητές να κάνουν το μάθημα με φωτοτυπίες, τα απαρχαιωμένα ή ακόμα και ανύπαρκτα εργαστήρια, χωρίς την απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή.

Δεν συμβιβαζόμαστε με την κατάσταση, παλεύουμε για τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες

Η θέση μας για το Ενιαίο Δωδεκάχρονο Σχολείο με το περιεχόμενο που αυτό παίρνει, για τις επαγγελματικές σχολές μετά από αυτό, δίνει απαντήσεις στις αγωνίες παιδιών και εκπαιδευτικών για το σήμερα.

Εχοντας αυτή τη θέση ως πυξίδα, μπαίνουμε μπροστά στον αγώνα για να αποσπώνται κατακτήσεις, να μπαίνουν εμπόδια σε μια στρατηγική που είναι δρομολογημένη.

Γιατί δεν συμβιβαζόμαστε με την κατάσταση στην ΤΕΕ, που βάζει μεγάλα εμπόδια στην προσπάθεια των μαθητών να μάθουν την ειδικότητα που επέλεξαν, που αμφισβητεί τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών.

Παλέψαμε όλο το προηγούμενο διάστημα και παλεύουμε με αιτήματα και στόχους πάλης που μπορούν να ικανοποιήσουν τις σύγχρονες νεανικές και λαϊκές ανάγκες, κόντρα στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, των μονοπωλίων, των κυβερνήσεων, που υποβαθμίζει τη ΤΕΕ.

Απαιτούμε σήμερα κάθε νέος να μπορεί να έχει πρόσβαση στην ειδικότητα που επιλέγει. Κανένα σχολείο χωρίς εκπαιδευτικούς και βιβλία. Παλέψαμε ενάντια στις διαθεσιμότητες, στα κλεισίματα των ολιγομελών τμημάτων που και αυτή η κυβέρνηση υλοποίησε το φθινόπωρο. Απαιτούμε να μην κλείσει, να μην συγχωνευθεί καμία ειδικότητα.
Διεκδικούμε ούτε ένα ευρώ να μη δοθεί από την τσέπη των λαϊκών οικογενειών, των μαθητών και των σπουδαστών. Δωρεάν βιβλία σε όλους τους σπουδαστές και όχι από φωτοτυπίες.
Να καταργηθεί κάθε πιστοποίηση, κάθε επαγγελματική εξέταση, το πτυχίο να είναι η μόνη προϋπόθεση για το επάγγελμα.
Καμιά σκέψη για δίδακτρα. Δωρεάν και με κρατική ευθύνη να δίνονται όλα τα απαραίτητα αναλώσιμα, τα βιβλία κ.λπ.
Απόσυρση του σχεδίου εφαρμογής μεταλυκειακού έτους - τάξης μαθητείας.
Το σχολείο και ο σύλλογος διδασκόντων δεν πρέπει να αναλάβουν το ρόλο του διαμεσολαβητή με τις επιχειρήσεις και την αγορά εργασίας.
Τα σχολεία δεν πρέπει να μετατραπούν σε γραφεία εύρεσης εργασίας.
Η εργασιακή - επαγγελματική πρακτική άσκηση των αποφοίτων να γίνεται με ευθύνη του κράτους, χωρίς περιορισμούς και κριτήρια και για όσους το επιθυμούν.
Το σχολείο πρέπει να αναλαμβάνει μόνο το κομμάτι της καθαρά εκπαιδευτικής διαδικασίας, μέσα από σύγχρονες υποδομές και εργαστήρια, με εκπαιδευτικούς που θα έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Το κομμάτι του ελέγχου και της εποπτείας είναι ευθύνη της κυβέρνησης και των αρμόδιων υπουργείων, αλλά και των αντίστοιχων εποπτικών μηχανισμών.
Η πρακτική άσκηση των αποφοίτων των ΕΠΑΛ δεν πρέπει να έχει τη μορφή της δουλειάς χωρίς δικαιώματα, να αποτελεί διαδικασία βαθύτερης γνώσης της ειδικότητας και όχι να αξιοποιούνται οι πρακτικάριοι από τους εργοδότες ως φτηνά εργατικά χέρια.
Για όλη τη διάρκεια της πρακτικής, να υπάρχει ασφάλιση και πληρωμή με βάση την κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Οχι στον υποκατώτερο μισθό που εισάγεται, τη φτηνή εργασία για τις επιχειρήσεις.
Κατάργηση κάθε είδους πιστοποίησης και εξετάσεων μετά την πρακτική.
Κανένα εμπόδιο για την άδεια άσκησης επαγγέλματος.
Εργαστήρια σύγχρονα, χωρίς την εμπλοκή εταιρειών και ιδιωτών, βιβλία σύγχρονα, με ευθύνη του κράτους. Μείωση των μαθητών ανά τάξη και εργαστήριο (δύο εκπαιδευτικούς ανά 10 μαθητές), η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών ευθύνη του κράτους, καμία εμπλοκή των επιχειρήσεων.

Δεν παραπέμπουμε τη λύση των προβλημάτων, που και αυτή η κυβέρνηση με την πολιτική της θα οξύνει, σε ένα απώτερο μέλλον. Παλεύουμε σήμερα ώστε να υπάρχουν κατακτήσεις, αξιοποιώντας όλες τις μορφές δράσης, πρωτοβουλίες ανάδειξης προβλημάτων.

Tags:

Βασική Κατηγορία:

Άρθρο στο Ριζοσπάστη: Για την αξιολόγηση

jim — Sun, 07 May 2017 19:20:04 +0000

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Προτάσεις και μέτρα για την πιο αποτελεσματική εφαρμογή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής

Το Δεκέμβρη του 2016, η «Ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ)» παρέδωσε στη Βουλή την Ετήσια Έκθεση της.

Θυμίζουμε ότι η ΑΔΙΠΠΔΕ ιδρύθηκε το 2013 (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, νόμος 4142) με στόχο την προώθηση της «αξιολόγησης» και στο χώρο της Εκπαίδευσης ή αλλιώς «η ΑΔΙΠΠΔΕ είναι αρμόδια κατά νόμο τόσο για την εσωτερική αξιολόγηση (αυτοαξιολόγηση) όσο και για την εξωτερική αξιολόγηση της Σχολικής Μονάδας», όπως επισημαίνεται εύστοχα στην ίδια την Έκθεση.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διατήρησε αυτούσιο τον νόμο 4142/2013, άρα και την ΑΔΙΠΠΔΕ, όπως και το σύνολο του νομοθετικού πλαισίου για την «αξιολόγηση» στην Εκπαίδευση (νόμος 3848/2010, Π.Δ. 152/2013), που είχαν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, παγώνοντας τη μέχρι τότε εφαρμογή του.

ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ποτέ δεν έκρυψαν ότι, τόσο ως αντιπολίτευση, όσο και ως κυβέρνηση, ήταν και είναι υπέρ της προώθησης της «αξιολόγησης», δηλαδή του αντιδραστικού κρατικού ελέγχου στη δουλειά των εκπαιδευτικών και στη ζωή του σχολείου." title="<--break-->" class="mceItem">

Ήταν και είναι διακηρυγμένη η θέση της συγκυβέρνησης για στενή συνεργασία με τον ΟΟΣΑ (που σε κάθε Έκθεση του σημειώνει την ανάγκη προώθησης της «αξιολόγησης»), για τήρηση των δεσμεύσεων απέναντι στην ΕΕ και τις αποφάσεις της (βλ. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα), αλλά και τις απαιτήσεις του ΣΕΒ (βλέπε 10+2 σημεία του ΣΕΒ για την Παιδεία). Ψήφισε και εφαρμόζει αυτή την περίοδο τον νόμο για την «αξιολόγηση» σε όλο το Δημόσιο, όπως και το 3ο μνημόνιο (από κοινού με ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι), που κάνει σαφή αναφορά στην ανάγκη προώθησης της «αξιολόγησης» στην εκπαίδευση.

Το επιχείρημα με το οποίο προσπαθεί να υφαρπάξει τη συναίνεση ή την ανοχή, ήταν και παραμένει το εξής: Η «αξιολόγηση» του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι τιμωρητική, δεν θα οδηγεί σε απολύσεις και θα συμβάλλει μάλιστα στη βελτίωση της λειτουργίας του σχολείου. Θα είναι με άλλα λόγια μια «διαφορετική», μια «καλή» «αξιολόγηση», γιατί αυτή θα γίνει από μία «αριστερή κυβέρνηση» κι όχι από μια νεοφιλελεύθερη, «δεξιά» κυβέρνηση. Πρόκειται για το ίδιο, παμπάλαιο επιχείρημα που αναπαρήγαγαν παλιότερα το ΠΑΣΟΚ, σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ. Η ΕΕ μπορεί να εξανθρωπιστεί, ο καπιταλισμός να γίνει ανθρώπινος, οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη κ.ο.κ.

Ας δούμε πόσο «διαφορετική» θα είναι η «αξιολόγηση», μέσα από την ίδια την Εκθεση της ΑΔΙΠΠΔΕ, η οποία, σημειωτέον, «σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με το Τριετές Σχέδιο για την Παιδεία του υπουργείου Παιδείας», όπως εισαγωγικά αναφέρει, ο αντιπρόεδρος της ΑΔΙΠΠΔΕ είναι ταυτόχρονα και πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), δηλαδή διορισμένο κυβερνητικό στέλεχος, ενώ ο υπουργός Παιδείας δήλωνε πριν λίγο καιρό ότι προτίθεται να αναβαθμίσει τη λειτουργία της Αρχής.

Όλο το πανόραμα των αντιδραστικών αλλαγών είναι εδώ!

Α) Αυτονομία Σχολικής Μονάδας και Λογοδοσία

Αυτονομία στη διαχείριση των οικονομικών και ανθρώπινων πόρων, στη διαμόρφωση του αναλυτικού προγράμματος (κατά 25% σε επίπεδο σχολείου), στον ορισμό της διδακτέας ύλης, στις μεθόδους διδασκαλίας, στις παιδαγωγικές πρακτικές, στις σχολικές δραστηριότητες, στην «αξιολόγηση» των μαθητών (προκρίνοντας την «αξιολόγηση» μέσα από τον «Ατομικό Φάκελο του Μαθητή», το γνωστό portfolio). Αυτονομία ακόμα και στην Ενισχυτική Διδασκαλία προτείνει η Εκθεση, δηλαδή «να σχεδιάζονται και να υλοποιούνται σε επίπεδο Σχολικής Μονάδας».

Ενα σχολείο, δηλαδή, που παρά τα ευχολόγια που διατυπώνονται στην Εκθεση, θα λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τα άλλα, με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με οικονομικό management στο πλαίσιο της καλύτερης διαχείρισης των πόρων. Και θα αποτυπώνει πιο αποφασιστικά από σήμερα στη λειτουργία του και στην αποστολή του τις κοινωνικές - ταξικές καταβολές των μαθητών που το αποτελούν. Ενα σχολείο που αντικειμενικά θα προωθεί τη διαφοροποίηση ακόμα και ανάμεσα στους ίδιους τους μαθητές του, επιφανειακά με εκπαιδευτικά κριτήρια, ουσιαστικά με κοινωνικά - ταξικά κριτήρια.

Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην Εκθεση, «ενίσχυση της αυτονομίας τουλάχιστον στις περιοχές που αποτελούν αντικείμενο της αυτοαξιολόγησης». Η «αθώα» «αυτοαξιολόγηση», εργαλείο για την προώθηση της αυτονομίας και της λογοδοσίας των Σχολικών Μονάδων.

Β) Επαναφορά της «αξιολόγησης», εσωτερικής και εξωτερικής

Πίσω από τις γνωστές βαρύγδουπες και πομπώδεις φράσεις, η Εκθεση κάνει σαφή αναφορά στην ανάγκη προώθησης της «αυτοαξιολόγησης» των Σχολικών Μονάδων («εσωτερική αξιολόγηση»), αλλά και της «εξωτερικής αξιολόγησης» στο μέλλον, όταν «εμπεδωθεί κουλτούρα αξιολόγησης», δηλαδή όταν καμφθούν οι αντιδράσεις και «περπατήσουν» οι αναδιαρθρώσεις. Δεν κρύβει δηλαδή ότι «αυτοαξιολόγηση» και «εξωτερική αξιολόγηση» αποτελούν κομμάτια μιας ενιαίας διαδικασίας, που το ένα θα διαπλέκεται με το άλλο. Πέφτουν έτσι στον κάλαθο των αχρήστων όλα εκείνα τα επιχειρήματα που διαχρονικά προβάλλουν όλες οι κυβερνήσεις, ότι «η αυτοαξιολόγηση είναι μια εσωτερική διαδικασία του σχολείου, μια διαδικασία ανατροφοδότησης» κ.λπ... Γνωστά, χιλιοειπωμένα επιχειρήματα που ακούγονται χρόνια και χρόνια, για να καμφθούν οι αντιδράσεις και «να διασφαλιστεί η ενεργός εμπλοκή των εκπαιδευτικών». Σύμφωνα με το νόμο 4142/2013, η ΑΔΙΠΠΔΕ δύναται να αναθέτει τη διενέργεια της «εξωτερικής αξιολόγησης» ακόμα και σε ιδιωτική εταιρεία, πιστοποιημένη στον τομέα της «αξιολόγησης».

Σύμφωνα με τις προτάσεις της Εκθεσης, τα σχολεία θα συντάσσουν «απολογιστική έκθεση αυτοαξιολόγησης» που θα καταχωρείται σε ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα και σε βάση δεδομένων της «αξιολόγησης» του εκπαιδευτικού έργου, ώστε να αξιοποιείται ενδοϋπηρεσιακά, όπως αναφέρεται, για να εντοπίζονται και να κωδικοποιούνται «καλές πρακτικές» (όρος βγαλμένος από την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ). Η απολογιστική αυτή έκθεση θα μπορεί να δημοσιοποιείται, με απόφαση της Σχολικής Μονάδας, προφανώς στη λογική της αυτονομίας. Δηλαδή, τα «καλά» σχολεία θα μπορούν να αυτοπροβάλλονται και να διαφημίζονται, σε αντίθεση με εκείνα που δεν θα δημοσιοποιήσουν την απολογιστική τους έκθεση ή θα υστερούν σημαντικά στα παραγόμενα αποτελέσματα. Αρα, το σχολείο των πολλών ταχυτήτων είναι εδώ!

Σε διάφορα σημεία της Εκθεσης, το σχολείο παρουσιάζεται σαν «γραφειοκρατική μονάδα» ή σαν «διοικητική μονάδα», σε αντίθεση με τα «ευεργετικά» αποτελέσματα της εφαρμογής της «αξιολόγησης» και της αυτονομίας, που θα μετατρέψουν το σχολείο σε «κοινότητα μάθησης», υπερβαίνοντας δήθεν τις ταξικές αντιθέσεις και τα σημάδια κρίσης και σήψης της αστικής κοινωνίας, που μεταφέρονται αναπόφευκτα και μέσα στο σχολείο. «Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε», θα έλεγε κανείς... Το σίγουρο είναι ότι η μάθηση αυτή θα διαφοροποιείται ανάλογα με το κοινωνικό - ταξικό υπόβαθρο του αυτόνομου σχολείου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα παιδιά της εργατικής τάξης.

Γ) Επαναφορά του θεσμού του «μέντορα», της «αξιολόγησης» των δόκιμων εκπαιδευτικών πριν τη μονιμοποίησή τους και του Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής Επάρκειας

Πράγματι, εδώ η καινοτομία στις προτάσεις της διορισμένης ΑΔΙΠΠΔΕ μάς αφήνει ...άφωνους. Πρόκειται για προτάσεις - καρμπόν από το «Νέο Σχολείο» και το νόμο 3848/2010 του ΠΑΣΟΚ και της Α. Διαμαντοπούλου!

Ο «σχολικός σύμβουλος» (ο οποίος μετονομάζεται σε «κριτικό φίλο»), μετά από συναντήσεις προετοιμασίας, θα μπαίνει στην τάξη του δόκιμου εκπαιδευτικού για να παρακολουθήσει τη διδασκαλία του. Σε περίπτωση αρνητικής αξιολόγησης, ο εκπαιδευτικός δεν θα μονιμοποιείται και θα παραμένει δόκιμος για δύο ακόμα έτη, χωρίς να διευκρινίζεται τι θα γίνεται σε περίπτωση που κριθεί ξανά αρνητικά. Ρόλο αξιολογητή μπορεί να αναλάβει και ο «μέντορας» (παλιός και προσοντούχος εκπαιδευτικός), θεσμός που επαναφέρεται σαν πρόταση.

Η παρουσίαση των βασικών προτάσεων της Έκθεσης, η επανάληψη των ίδιων και των ίδιων κατευθύνσεων, με τα ίδια επιχειρήματα (έστω και με ΣΥΡΙΖΑίικο τρόπο), επιβεβαιώνει αυτό που οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έχουν τονίσει εδώ και χρόνια:

Μπορεί η νέα μορφή της «αξιολόγησης» να ρετουσαριστεί, το περιεχόμενό της όμως θα παραμείνει βαθιά αντιδραστικό και αντιεκπαιδευτικό.

Σε τελευταία ανάλυση, όταν μιλάμε για την αξιολόγηση μέσα σε αυτό το σύστημα, στο πλαίσιο αυτής της οικονομίας, που έχει όνομα (καπιταλισμός), μιλάμε για τον αντιδραστικό και ασφυκτικό κρατικό έλεγχο στην εκπαίδευση και στους εκπαιδευτικούς, με στόχο την ταχύτερη προσαρμογή της εκπαίδευσης στις απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων.

Τα σχέδια της κυβέρνησης, αλλά και η στάση όλων των υπόλοιπων συνδικαλιστικών δυνάμεων απέναντι στον αντιδραστικό κρατικό έλεγχο, τη λεγόμενη αξιολόγηση, μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν κριτήρια ψήφου, μπροστά στις αρχαιρεσίες των ΕΛΜΕ και των ΣΕΠΕ για την ανάδειξη αντιπροσώπων για τα συνέδρια ΟΛΜΕ και ΔΟΕ.

Η αλλαγή των συσχετισμών, η ενδυνάμωση του αγώνα για μόρφωση, δουλειά, ζωή με δικαιώματα, η αποφασιστική ενίσχυση της «Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εκπαιδευτικών», είναι στο χέρι των χιλιάδων συναδέλφων, είναι επιλογή πραγματικής ελπίδας και προοπτικής.

Κανένας εφησυχασμός, καμιά επανάπαυση. Αγωνιστική ετοιμότητα και επαγρύπνηση απέναντι στα νέα αντιεκπαιδευτικά σχέδια της συγκυβέρνησης.

Ηλίας ΠΑΤΙΔΗΣ
Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Πειραιά και
μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Ριζοσπάστης» 3 Μάη 2017

Συννημένο:

ΕΚΘΕΣΗ_ΤΗΣ_ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ_ΑΡΧΗΣ_ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ_ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ_ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ_ΚΑΙ_ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ_ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ.doc

Tags:

Επικαιρότητα

Πανελλαδική Γραμματεία

Βασική Κατηγορία:

Κοινή γλώσσα για τις ανάγκες του κεφαλαίου και στην Παιδεία

jim — Tue, 28 Feb 2017 11:02:18 +0000

Τη δημοσίευση της ειδικής αναφοράς του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) για την Παιδεία που έγινε την προηγούμενη βδομάδα, την ακολούθησε ένα δημοσίευμα της «Αυγής» την περασμένη Κυριακή, όπου διαρρέονται στοιχεία από την προκαταρκτική μελέτη του ΟΟΣΑ για τη σημερινή εικόνα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, η οποία θα παρουσιαστεί επισήμως το επόμενο διάστημα, όπως λέγεται, και θα συνεχίσει να εμπλουτίζεται έως το τέλος του 2017. Θυμίζουμε ότι η εκπόνηση αυτής της μελέτης του ΟΟΣΑ, με βάση την οποία θα δρομολογηθούν αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση, ήταν μια από τις δεσμεύσεις που είχε υπογράψει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και ψήφισαν από κοινού ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, μέσα στο 3ο μνημόνιο.

Η κοινή στρατηγική γραμμή ανάμεσα σε αυτά που προτείνει ο ΟΟΣΑ σύμφωνα με το δημοσίευμα και στις προτάσεις που αποτυπώνει ο ΣΕΒ στην αναφορά του, φυσικά δεν ξαφνιάζει κανέναν, αφού πρόκειται για αποτύπωση των κυρίαρχων επιλογών του κεφαλαίου για την Εκπαίδευση. Δεν πρέπει να ξεφύγει της προσοχής μας, όμως, ότι και τα μέχρι τώρα πεπραγμένα της κυβέρνησης, όπως και άλλοι διακηρυγμένοι της στόχοι, που αποτυπώνονται στα πορίσματα του περσινού κυβερνητικού διαλόγου για την Παιδεία, κινούνται επίσης στην ίδια στρατηγική. Και φυσικά, όταν συναντιέται με τον ΟΟΣΑ και τον ΣΕΒ η κυβέρνηση, συναντιέται και με τη ΝΔ, η οποία επιχειρεί να εμφανιστεί ως πιο γνήσιος και αποτελεσματικός διαχειριστής προς όφελος του κεφαλαίου.

Η βάση, λοιπόν, υπάρχει ήδη για την περιβόητη συναίνεση, που η κυβέρνηση ομολογεί ότι επιδιώκει, και η ΝΔ επίσης επιμένει ότι πρέπει να υπάρξει στα ζητήματα της εκπαίδευσης. Τα θέματα της αποκέντρωσης της εκπαίδευσης, της μεγαλύτερης αυτονομίας των σχολικών μονάδων, με παράλληλα αξιολόγησή τους, είναι κεντρικά ζητήματα τις τελευταίες δεκαετίες στην ατζέντα του κεφαλαίου για την Παιδεία. Ομως η αποκέντρωση και η αυτονομία οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια - όπως έχει φανεί και από την εμπειρία χωρών όπου έχουν προχωρήσει νωρίτερα - σε μεγαλύτερη ταξική διαφοροποίηση των σχολείων και των μαθητών. Ενώ η αξιολόγηση είναι το βασικό εργαλείο για την προώθηση της παραπάνω κατεύθυνσης. Ενα ακόμα από τα κεντρικά ζητήματα, η ενίσχυση της πρόωρης επαγγελματικής εκπαίδευσης σε βάρος της απρόσκοπτης ολοκλήρωσης ενός βασικού επιπέδου γενικής μόρφωσης, τίθεται ως στόχος απ' όλες τις κυβερνήσεις της τελευταίας εικοσαετίας. Συνοδεύεται, μάλιστα, την τελευταία δεκαετία από το στόχο επέκτασης της μαθητείας, ο οποία από τη μια εξασφαλίζει πάμφθηνο εργατικό δυναμικό για το κεφάλαιο, ενώ από την άλλη συμβάλλει στις μικρότερες ηλικίες (μαζί με τα «απαραίτητα» μαθήματα επιχειρηματικότητας που σχεδιάζουν να τα ενισχύσουν ακόμη και από το Δημοτικό) στην εκπαίδευση των νέων να σκέφτονται σύμφωνα με τα συμφέροντα του εκάστοτε εργοδότη.

Και ο πανομοιότυπος λόγος που αρθρώνουν τόσο η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και η ΝΔ για τα παραπάνω θέματα, που αποτυπώνουν βέβαια τις αντίστοιχες θέσεις του ΟΟΣΑ και του ΣΕΒ, όπως φαίνεται και από τον παραπάνω πίνακα, είναι χαρακτηριστικός. Δείχνει ότι υπάρχει συναίνεση στα βασικά, στις κύριες αναδιαρθρώσεις που επιδιώκει το κεφάλαιο, γι' αυτό και όποια αντιπαράθεση βλέπουμε τα τελευταία δυο χρόνια ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ στον τομέα της Παιδείας, ακόμα κι αν γίνεται σε υψηλούς τόνους, είναι είτε πάνω σε δευτερεύοντα ζητήματα, είτε εκπορεύεται από την αγωνία τους για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των αναδιαρθρώσεων σε όφελος του κεφαλαίου (βλέπε περιπτώσεις κριτικής της ΝΔ περί αποσπασματικών μέτρων κ.ο.κ).

Στις παραπάνω κατευθύνσεις, βέβαια, πρέπει να προσθέσουμε και το θέμα του εκπαιδευτικού προσωπικού και της διαχείρισής του, που εντάσσεται έντονα στις «ανησυχίες» του ΟΟΣΑ και του ΣΕΒ. Είναι ένα θέμα που ήρθε επιτακτικά στο προσκήνιο τα χρόνια της κρίσης. Η ΝΔ, όταν ήταν στην κυβέρνηση, προσπάθησε να κάνει παρεμβάσεις με την κατάργηση ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ που έβγαλε σε διαθεσιμότητα τους αντίστοιχους εκπαιδευτικούς, ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε να επαναφέρει αυτές τις ειδικότητες και τους αντίστοιχους εκπαιδευτικούς, ωστόσο βρέθηκε ως κυβέρνηση και πάλι μπροστά στο ίδιο πρόβλημα να διαχειριστεί. Ετσι, με τη σειρά του, βρήκε φέτος τη φόρμουλα της λεγόμενης «ελάφρυνσης των μαθητών» από ώρες μαθημάτων στα Δημοτικά και τα Γυμνάσια, κάτι που οδήγησε και πάλι σε απολύσεις χιλιάδων εκπαιδευτικών (μη επαναπροσλήψεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών που για χρόνια εργάζονταν στην εκπαίδευση). Ομως και πάλι αυτό δεν είναι αρκετό. Γι' αυτό και επεξεργάζονται νέες συνταγές για μειώσεις εκπαιδευτικού προσωπικού.

Ολα τα παραπάνω είναι εντελώς ξένα με τα συμφέροντα των εργατών, των εκπαιδευτικών και των ανθρώπων του λαού και του μόχθου, που πασχίζουν για τη μόρφωση των παιδιών τους. Η κοινή γλώσσα των εκπροσώπων του κεφαλαίου για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του, είναι «ξένη γλώσσα» για να περιγράψει την ολόπλευρη και ολοκληρωμένη μόρφωση όλων των παιδιών του λαού.

Συννημένο:

-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ.pdf

Tags:

Άρθρα - Μελέτες

Βασική Κατηγορία:

Κείμενα

Ενημερωτικό για τους συναδέλφους αναπληρωτές

jim — Thu, 15 Dec 2016 23:08:36 +0000

Στην εφημερίδα Ριζοσπάστης, την Πέμπτη 15/12/2016 δημοσιεύτηκε ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και του ΟΑΕΔ σε σχέση με τα επιδόματα ανεργίας.

Στην ουσία ο επιδοτούμενος άνεργος τίθεται ανά πάσα στιγμή στη διάθεση του ΟΑΕΔ και των διαφόρων επιχειρήσεων ή άλλων προγραμμάτων στα οποία θα είναι αναγκασμένος να συμμετέχει για να μην χάσει το επίδομα αλλά και την κάρτα ανεργίας.

Πιστεύουμε ότι το ζήτημα είναι σοβαρό και αφορά και τους χιλιάδες συναδέλφους αναπληρωτές που αρκετούς μήνες το χρόνο, όσοι απ΄ αυτούς πληρούν τα κριτήρια, μπαίνουν στις λίστες της ανεργίας.

Με βάση τις νέες ρυθμίσεις που δρομολογούνται δεν είναι απίθανο οι συνάδελφοι αναπληρωτές που δικαιούνται επίδομα, για την περίοδο της ανεργίας, να αναγκαστούν να εργαστούν σε διάφορες δομές ή προγράμματα για να μπορούν να παίρνουν το επίδομα.

Το ζήτημα είναι σοβαρό και ανοίγει επικίνδυνους δρόμους.

Παραθέτουμε αυτούσιο το άρθρο.

Με «ποινολόγιο» - πρόκληση απειλούν και εκβιάζουν τους ανέργους

Θεσπίζουν κυρώσεις για όσους παίρνουν το γλίσχρο επίδομα, σε περίπτωση που δεν αποδεχτούν απασχόληση με οποιουσδήποτε όρους. Ανάλογες ποινές προβλέπονται για τους μη επιδοτούμενους.

Με την προκλητική απειλή της αφαίρεσης ακόμα και αυτού του γλίσχρου επιδόματος ανεργίας των 360 ευρώ το μήνα για τους επιδοτούμενους ανέργους και τη στέρηση της «κάρτας ανέργου» για τους μη επιδοτούμενους, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προχωρά στη διαμόρφωση μέτρων ασφυκτικού ελέγχου και κυρώσεων σε βάρος των ανέργων, σε περίπτωση που δεν τηρούν τις «υποχρεώσεις» τους απέναντι στον Οργανισμό.

Το θέμα εισήχθη για γνωμοδότηση προς το υπουργείο Εργασίας (το οποίο θα συντάξει τη σχετική απόφαση), στην τελευταία συνεδρίαση της διοίκησης του ΟΑΕΔ και εγκρίθηκε με μοναδική αρνητική ψήφο από τον εκπρόσωπο του ΠΑΜΕ. Μάλιστα, η σχετική διαδικασία προβλέπεται να ολοκληρωθεί άμεσα, μέχρι το τέλος του χρόνου, βάση σχετικού κανονισμού της ΕΕ, προκειμένου ο ΟΑΕΔ να συνεχίσει να έχει «ομαλή χρηματοδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ» (!) Προς δόξαν, δηλαδή, των «καλών ευρωπαϊκών πρακτικών» που διαφημίζει η κυβέρνηση.

«Ποινολόγιο» - πρόκληση

Σύμφωνα με τη σχετική εισήγηση, ανάλογα με το είδος της «παράβασης» ορίζονται οι «κυρώσεις» για τους επιδοτούμενους ανέργους, με βασική τη «διακοπή της επιδότησης ανεργίας», την «αναστολή της επιδότησης», τη «διαγραφή από το Μητρώο Ανέργων» και τη «στέρηση δικαιώματος επανεγγραφής σε αυτό» για ένα χρονικό διάστημα το οποίο εξαρτάται από τη «σοβαρότητα» του παραπτώματος στο οποίο υπέπεσε ο άνεργος.

Αντίστοιχα, για τους μη επιδοτούμενους ανέργους η «ποινή τους» συνίσταται στην απώλεια της ιδιότητας του ανέργου και τη μη δυνατότητα επανεγγραφής στο Μητρώο Ανέργων, επίσης για κάποιο διάστημα.

Στον αισχρό «δεκάλογο υποχρεώσεων» που η παραβίασή τους επισείει ποινές, ξεχωρίζει η «αποδοχή κάθε πρότασης της αρμόδιας Υπηρεσίας του Οργανισμού, η οποία αφορά σε θέση εργασίας (...), σε επαγγελματική κατάρτιση, σε συμβουλευτική υπηρεσία ή σε άλλη συμφωνημένη δράση στο πλαίσιο του Ατομικού Σχεδίου Δράσης...». Δηλαδή, αν ο επιδοτούμενος άνεργος δεν αποδεχτεί να παρακολουθήσει κάποιο πρόγραμμα «συμβουλευτικής υπηρεσίας», αυτό θα επιφέρει και τις αντίστοιχες ποινές!

Όσον αφορά την αποδοχή «σε θέσεις εργασίας» και τι πραγματικά μπορεί να είναι αυτές, όπως προέκυψε από τη γραπτή εισήγηση και τη συζήτηση που έγινε στο ΔΣ του ΟΑΕΔ, ακόμα και μια σύμβαση ενός μήνα ο άνεργος είναι υποχρεωμένος να τη δεχτεί, διαφορετικά θα επιβάλλεται διακοπή του επιδόματος ανεργίας!

Όπως προκύπτει από την εισήγηση, ο άνεργος δικαιούται να απορρίψει τη θέση απασχόλησης που του προτείνει ο Οργανισμός (πλήρους, μερικής ή εκ περιτροπής), μόνο όταν συντρέχουν συγκεκριμένοι οικονομικοί ή άλλοι λόγοι (ύψος μισθού, απόσταση από τον τόπο κατοικίας) και σε συνάρτηση με το διάστημα που είναι εγγεγραμμένος στα μητρώα του ΟΑΕΔ. Δηλαδή, όσο περισσότερους μήνες επιδοτείται, τόσο χειροτερεύουν οι όροι (μισθολογικοί και άλλοι) με τους οποίους υποχρεούται να αποδεχτεί μια οποιαδήποτε θέση απασχόλησης.

Με τον τρόπο αυτό, αυξάνεται η πίεση στον άνεργο να ρίξει ακόμα πιο κάτω την απαιτητικότητά του και να αποδεχτεί άθλιους μισθούς και συνθήκες δουλειάς, στο όνομα του να μη χάσει το πενιχρό επίδομα ανεργίας (αν το παίρνει...) και τις άλλες γλίσχρες παροχές που δίνει ακόμα ο Οργανισμός.

Φακέλωμα και κάτι παραπάνω

Στις υποχρεώσεις του ανέργου περιλαμβάνεται επίσης το καθήκον για «Συνεργασία με την αρμόδια Υπηρεσία για συμμετοχή σε δράσεις που υλοποιούν δημόσιοι φορείς ή συνεργαζόμενοι με το Δημόσιο κοινωνικοί και ιδιωτικοί φορείς, οι οποίες αποσκοπούν στην απόκτηση δεξιοτήτων και προσόντων και στην ενίσχυση της πιθανότητας ανάληψης μιας θέσης εργασίας». Δηλαδή, ο άνεργος όχι μόνο δεν μπορεί να απορρίψει κάποια θέση εργασίας, αλλά ούτε και τα διάφορα προγράμματα κατάρτισης που του προσφέρονται με τη σέσουλα!

Επιπλέον, απειλείται επί ποινή αν δεν προβαίνει σε «ενεργή αναζήτηση εργασίας καθ' όλη τη διάρκεια της εγγεγραμμένης ανεργίας, με την υποχρέωση διατήρησης των σχετικών αποδεικτικών και προσκόμισης αυτών εντός 15 ημερών, εφόσον ζητηθούν». Που σημαίνει ότι ο άνεργος πρέπει να τρέχει από το πρωί μέχρι το βράδυ και να περιπλανιέται ακόμα και άσκοπα στην αναζήτηση εργασίας, για να αποδεικνύει στον ΟΑΕΔ με στοιχεία την «Οδύσσειά του»!

Μάλιστα, ως «ενεργή αναζήτηση» θεωρείται ακόμα και η «επαφή με ιδιωτικό γραφείο ευρέσεως εργασίας ή εταιρεία προσωρινής απασχόλησης κ.λπ.». Δηλαδή, η κυβέρνηση όχι μόνο νομιμοποιεί τα δουλεμπορικά, τις εταιρείες «ενοικίασης εργαζομένων», αλλά σπρώχνει τους ανέργους προς αυτά και μάλιστα ως αποδεικτικό στοιχείο ότι πράγματι αναζητούν εργασία.

Τέλος, ως «απαιτούμενα δικαιολογητικά ενεργού αναζήτησης εργασίας κατά τη διάρκεια της εγγεγραμμένης ανεργίας», τα οποία ο άνεργος είναι υποχρεωμένος να προσκομίσει στον ΟΑΕΔ, θεωρούνται: «Αποδεικτικά αιτήσεων για εργασία, αλληλογραφίας με εργοδότες, συμμετοχής σε διαγωνισμούς, συνεντεύξεων με εργοδότες, επικοινωνίας ή συνεργασίας με ιδιωτικούς ή δημόσιους φορείς απασχόλησης, δημοσίευσης αγγελιών αναζήτησης εργασίας ή ανταπόκρισης σε αγγελίες, καθώς και κάθε είδους έγγραφο από το οποίο αποδεικνύονται προσπάθειες ενεργού αναζήτησης εξαρτημένης ή μη εργασίας»!

Πρόκειται, δηλαδή, για κανονικό φακέλωμα και κάτι παραπάνω: Ο άνεργος μετατρέπεται σε «ένοχο», που πρέπει να αναδείξει ανά πάσα στιγμή στον ΟΑΕΔ ότι πράγματι αναζητεί εργασία και να προσκομίσει τα σχετικά πειστήρια. Διαφορετικά οι κυρώσεις περιμένουν στη γωνία.

Σύγχρονο «δουλεμπορικό»

Αυτονόητα, όλοι οι παραπάνω εκβιασμοί κυβέρνησης και ΟΑΕΔ θα έχουν επίδραση και στους σημερινούς εργαζόμενους, καθώς από τη δεξαμενή των ανέργων οι εργοδότες θα αντλούν φτηνότερο και πιο ευέλικτο εργατικό δυναμικό, μεγαλώνοντας την πίεση για παραπέρα συρρίκνωση μισθών και δικαιωμάτων στις επιχειρήσεις τους.

Από αυτή την άποψη, γίνεται φανερό ότι οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις αποτελούν προσαρμογή του ΟΑΕΔ στις νέες συνθήκες της προσδοκώμενης από το κεφάλαιο ανάκαμψης, όπου ενισχύονται τα χαρακτηριστικά της λειτουργίας του Οργανισμού ως ένα σύγχρονο «δουλεμπορικό»

Tags:

αναπληρωτές

Άρθρα - Μελέτες

Βασική Κατηγορία:

Κείμενα

Άρθρο του Τόκα Τάσου στο "Ρ": Συνέπειες από την ένταξη των παιδιών με ειδικές ανάγκες στα γενικά σχολεία

jim — Mon, 28 Nov 2016 15:36:50 +0000

Κάθε κυβέρνηση, τόσο οι προηγούμενες όσο και η τωρινή, προσπαθεί να τεκμηριώσει, επιστημονικά και παιδαγωγικά, το νομοθετικό της έργο που αφορά στην Ειδική Αγωγή και εκπαίδευση στις θεωρίες της «ένταξης» και της «συμπερίληψης».

Πραγματικά, για όσους πονάμε και παλεύουμε για τη βελτίωση των όρων μόρφωσης αυτών των παιδιών, αλλά και της ουσιώδους κοινωνικής ένταξής τους, πόσο όμορφα ηχούν στα αυτιά μας αυτές οι διακηρύξεις! Ομως, η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να μας προσγειώσει, μάλλον με βίαιο τρόπο. Ετσι, για την Ευρώπη της «συμπερίληψης» και της «συνεκπαίδευσης» μπορούμε να δούμε από έκθεση της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2003) πώς αποτιμά την Ειδική Εκπαίδευση: «Ο τρόπος σκέψης της αγοράς έχει εισαχθεί στην εκπαίδευση και οι γονείς έχουν αρχίσει να συμπεριφέρονται σαν πελάτες (...) Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η εξέλιξη εμπεριέχει ορισμένους κινδύνους για τους ευάλωτους μαθητές και τους γονείς τους (...) Τα σχολεία έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να επιθυμούν μαθητές που συνεισφέρουν σε καλύτερα αποτελέσματα». Βέβαια, τα σχολεία των πολλών ταχυτήτων, με τους γονείς να πληρώνουν για βασικές τους λειτουργίες είναι η κύρια πολιτική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης και αυτή έχει υλοποιηθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια. Συνέπεια, λοιπόν, αυτής της πολιτικής είναι οι γονείς και οι μαθητές να αντιμετωπίζονται ως πελάτες, και οι μαθητές με αναπηρία να είναι «βάρος», γιατί χαλάνε τη βιτρίνα του σχολείου.

«Συμπερίληψη», «ίσες ευκαιρίες» ...διά πάσαν νόσον

Δεν είναι καθόλου καινούριοι οι όροι «ένταξη» και «συμπερίληψη» ούτε αποτελούν καινοτομία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Σύμφωνα με τον επικρατέστερο ορισμό: «Συνεκπαίδευση είναι η προσπάθεια που καταβάλλεται για συνύπαρξη και συνδιδασκαλία των περισσότερων μαθητών με ειδικές ανάγκες με τους συμμαθητές τους που δεν έχουν ειδικές ανάγκες, μέσα στα κοινά σχολεία όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης». Δε είναι στόχος του παρόντος άρθρου να κάνουμε μια διεθνή αποτίμηση για το πώς υλοποιείται η «συμπερίληψη» στην Ειδική Εκπαίδευση και θα περιορισθούμε μόνο στα του οίκου μας.

Στην Ελλάδα, λοιπόν, είναι ανεπαρκέστατες οι δομές της Ειδικής Εκπαίδευσης είτε μιλάμε για τις διακριτές και αυτόνομες, είτε αυτές που είναι ενταγμένες στο γενικό σχολείο όπως είναι τα τμήματα ένταξης ή η παράλληλη στήριξη. Αυτό που τις χαρακτηρίζει είναι η υποβάθμιση, η ανυπαρξία μόνιμου προσωπικού, οι ελλείψεις σε υλικοτεχνικό υλικό, οι ανεπαρκείς μεταφορές κ.τ.λ, ο κατάλογος είναι μακρύς και περιλαμβάνει κάθε έκφανση της διαδικασίας της ειδικής παρέμβασης και εκπαίδευσης.

Μέσα σε αυτήν την κατάσταση, οι εκάστοτε υπουργοί επικαλούνται τους γονείς των παιδιών με ειδικές ανάγκες, που απογοητευμένοι από την εικόνα των ειδικών σχολείων δε θέλουν να δουν τα παιδιά τους μέσα σε αυτά. Γιατί αυτά τα σχολεία ποτέ δεν ανοίγουν τον Σεπτέμβρη και λείπουν από αυτά οι ειδικοί παιδαγωγοί, το ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό, το ειδικό βοηθητικό προσωπικό, τα μέσα μεταφοράς και όλες οι υλικοτεχνικές υποδομές για να γίνει συστηματική παρέμβαση με βάση την αναπηρία του κάθε παιδιού. Και αυτές οι ελλείψεις σε μεγάλο βαθμό σέρνονται μέχρι τη λήξη του σχολικού έτους. Τα «γκέτο» λοιπόν, όπως τα αποκάλεσε ο πρώην υπουργός Παιδείας, είναι αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, που θεωρεί τα παιδιά, σε όλο το φάσμα των μαθησιακών δυσκολιών, δεύτερης κατηγορίας και η εκπαίδευσή τους υποχρηματοδοτείται, είναι υποβαθμισμένη καθώς στοιχίζει πολλαπλάσια από ό,τι της γενικής εκπαίδευσης.

Ας πάμε τώρα στις ειδικές δομές εντός του γενικού σχολείου, που προσφέρονται για τα παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Και σε αυτήν την περίπτωση, ο αριθμός των δομών είναι πολύ μικρός σε σχέση με τις ανάγκες που υπάρχουν. Δεν επαρκούν τα τμήματα ένταξης στην πρωτοβάθμια και είναι ελάχιστα στη δευτεροβάθμια. Επομένως, χιλιάδες παιδιά που αντιμετωπίζουν συγκεκριμένες δυσκολίες στα μαθήματα, δεν παίρνουν καμία απολύτως ειδική παιδαγωγική στήριξη.

Ακόμα, πιο κραυγαλέα είναι η υποβάθμιση στο θεσμό της παράλληλης στήριξης. Σύμφωνα με όσα προβλέπονται, παράλληλη στήριξη δικαιούνται τα παιδιά που ανήκουν σε όλο το φάσμα του αυτισμού και τα παιδιά με ελλειμματική προσοχή και υπερκινητικότητα κ.ά. Τα νούμερα και σε αυτήν την περίπτωση είναι αποκαλυπτικά. Χιλιάδες παιδιά που δικαιούνται στήριξης μένουν αβοήθητα καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Και τα «τυχερά» μοιράζονται την εδική παιδαγωγό με άλλα τρία ή τέσσερα παιδιά. Μέσα σε αυτό το χάλι, ανθεί η ιδιωτική πρωτοβουλία, καθώς αναγκάζονται οι γονείς να καλύψουν το κενό από τη δική τους την τσέπη, προσλαμβάνοντας ιδιώτες για παράλληλη στήριξη και όλα αυτά με την ανοχή και τη νομιμοποίηση του υπουργείου.

Εξαιτίας, λοιπόν, της πλήρους υποβάθμισης όλων των δομών που αφορούν στην ειδική εκπαίδευση ανθούν οι ιδιωτικές δομές, που η ίδρυση και λειτουργία τους αποδεικνύει περίτρανα την αντικειμενική και επιστημονική ανάγκη ύπαρξης των αυτόνομων διακριτών δομών της ειδικής εκπαίδευσης, παρά και ενάντια στις διακηρύξεις των υπουργών. Χρυσοπληρώνουν οι λαϊκές οικογένειες τις ειδικές παιδαγωγικές υπηρεσίες είτε αφορούν ήπιες, είτε πιο βαριές περιπτώσεις αναπηρίας. Ετσι, δημιουργείται το πραγματικό κοινωνικό περιθώριο, καθώς δεν μπορούν όλοι να πληρώνουν το κόστος της ιδιωτικής παρέμβασης. Δημιουργείται, λοιπόν, άλλη μια ευκαιρία για χρυσές, κερδοφόρες δουλειές για τον ιδιωτικό τομέα.

Πώς μπορούμε να σκεφτούμε την ουσιαστική «ένταξη» και «συμπερίληψη»

Σύμφωνα με τους κυβερνώντες, η «συμπερίληψη» και η «ένταξη» που αυτοί προτείνουν οδηγεί σε ένα «σχολείο για όλους». Ας σκεφτούμε, λοιπόν: Ρωτήθηκε ποτέ ένα παιδί, που είναι στο φάσμα του αυτισμού, όχι κατ' ανάγκη η βαριά περίπτωση, εάν νιώθει ευτυχισμένο σε μια τάξη με άλλα 20 παιδιά, εάν νιώθει ευχάριστα στο διάλειμμα όταν βρίσκεται σε ένα χώρο με άλλα 250 παιδιά; Κοινωνικοποιείται αρμονικά ή κακοποιείται; Γιατί το παιδί με αυτισμό έχει ανάγκη την ηρεμία, τη σταθερότητα, την ολιγομελή ομάδα και τη ρουτίνα. Και αυτό δεν μπορεί να είναι πρόβλημα στη μαθησιακή διαδικασία, αλλά το υλικό μας για να διαμορφώσουμε την ειδική εκπαιδευτική παρέμβαση.

Ρωτήθηκε ποτέ ένα παιδί με ελλειμματική προσοχή εάν του είναι ευχάριστο, παιδαγωγικά ορθό και αποτελεσματικό να μένει καθηλωμένο για 45 λεπτά σε μια καρέκλα; Οταν αυτό το παιδί κουραστεί και πραγματικά έχει την ανάγκη και ταυτόχρονα το δικαίωμα να σηκωθεί από την καρέκλα του και να κάνει τη βόλτα του μπορεί να το κάνει; Οταν το παιδί αυτό ανταποκρίνεται σε μια δεκαπεντάλεπτη μαθησιακή παρέμβαση και χρειάζεται μια τακτική, σύντομη εναλλαγή, αυτό μπορεί να του το προσφέρει η παραδοσιακή μέθοδος διδασκαλίας; Οχι. Αντιστρόφως, μπορεί να προσαρμοστεί ένα πρόγραμμα παράδοσης στα 15 λεπτά για τα τυπικά αναπτυσσόμενα παιδιά και μετά να κάνουν διάλειμμα; ΟΧΙ. Γιατί είναι διαφορετικές οι ανάγκες αυτών των παιδιών, και αυτό δεν είναι πρόβλημα, αλλά είναι η καθοδηγητική πυξίδα για να διαμορφώσεις τα κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα, στον κατάλληλο σχολικό χώρο με τους κατάλληλα ειδικευμένους παιδαγωγούς και επιστήμονες.

Στην πραγματικότητα, τα παιδιά με μέτριες και σοβαρές Ειδικές Μαθησιακές Ανάγκες (ΕΜΑ), επειδή ξεκινούν από άνιση και διαφορετική βάση σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά, χρειάζονται από το εκπαιδευτικό σύστημα «ανισότιμη», δηλαδή προνομιακή μεταχείριση, για να μπορέσουν να κατακτήσουν την ισοτιμία τους. Απέναντι σ' αυτά τα παιδιά, το σχολείο και ο παιδαγωγός έχουν μεγάλο χρέος. Αυτό που χρειάζεται να διαπνέει τη μορφωτική διαδικασία είναι το ποιες «αξιοποιήσιμες δυνατότητες» υπάρχουν στο παιδί και τι είδους διαταραχές εμποδίζουν το παιδαγωγικό έργο. Πρέπει το παιδί χωρίς καθυστέρηση και προστριβές να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο και παράλληλα να κατακτήσει εκείνες τις δεξιότητες που θα του επιτρέψουν να οργανώσει και να διαμορφώσει τη ζωή του.

Η μεγάλη κομμουνίστρια δασκάλα Ρόζα Ιμβριώτη, στο μνημειακό της έργο «Ανώμαλα και Καθυστερημένα Παιδιά» (1939 - εκδόσεις Ελληνικής Εκδοτικής Εταιρείας ΑΕ), στο οποίο καταγράφει την εμπειρία από τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του Ειδικού Σχολείου Καισαριανής, εμβαθύνει στα ιδιαίτερα προβλήματα των παιδιών με ΕΜΑ, παρουσιάζει τις προκλήσεις που συναντά ο δάσκαλος Ειδικής Αγωγής στο διαπαιδαγωγητικό του έργο αλλά δίνει και πρακτικές οδηγίες:

«Χρειάζεται ο δάσκαλος ν' αντικρύσει τούτο το ζήτημα διαφορετικά. Να μεταχειριστεί τρόπους που θα έχουν τούτο το κοινό: το κάθε φορά διδαχτικό υλικό να είναι συγκεκριμένο, μάλιστα, να το πω έτσι, "πρωτόγονα" συγκεκριμένο. Κήπος, περιποίηση ζώων, εργαστήριο, πρατήριο, χειροτεχνία, εκδρομές στον αγρό, στα εργοστάσια, στους λιμένες, στις αγορές, δραματοποίηση και αναπαράσταση στην άμμο, στον πηλό. Νιώθουμε πόσο αργός πρέπει να γίνει ο ρυθμός της διδασκαλίας. Τίποτα βερμπαλιστικά, γιατί όλα μένουν ήχοι κενοί. Πρέπει να γεμίσει το μάτι, να δουλέψει το χέρι, να ψαύσει το αντικείμενο, να το εξετάσει, να το εργαστεί, να ιδρώσει, να το αγκαλιάσει με όλες τις αισθήσεις το νέο, να του δώσει όλες τις δυνατές εκφράσεις, για να σχηματιστεί η έννοια ή να συμπληρωθεί. Ο δάσκαλος λοιπόν θ' αλλάξει και ρυθμό και μέθοδο. Πρέπει γενικά να προσαρμοστεί στη νοητική πορεία των παιδιών». Μπορεί ο κάθε ειδικός δάσκαλος να κάνει την αναγωγή στα σημερινά δεδομένα και τις δυνατότητες που του δίνονται.

Οσοι εκπαιδευτικοί εργάζονται στην Ειδική Αγωγή διαβάζοντας τις παραπάνω γραμμές, παρότι γράφηκαν 77 χρόνια πριν, θα διαπιστώσουν μια ταύτιση με όσα οι ίδιοι σχεδιάζουν, πράττουν ή ακόμα οραματίζονται για την εκπαίδευση των παιδιών της τάξης τους ή του σχολείου τους. Με μια τέτοια διαδικασία θα έπρεπε να γίνεται η σχολική διαπαιδαγωγητική εργασία και κοινωνική ένταξη των παιδιών με ΕΜΑ, ειδικά σήμερα που η επιστήμη και η τεχνολογία δίνουν τεράστιες δυνατότητες.

Επομένως, σχολική ένταξη είναι η επιστημονικά τεκμηριωμένη παιδαγωγική διαδικασία που πραγματοποιείται στον κατάλληλο για το παιδί χώρο και έχει ως στόχο την ολόπλευρη «ένταξη», μαθησιακή, κοινωνική, συναισθηματική. Τελικά, η ουσιαστική «ένταξη» είναι αυτή στην κοινωνία. Ο στόχος αυτός πρέπει να διατρέχει όλο το εκπαιδευτικό σύστημα και να αποτελεί φυσικά και στόχο της κοινωνίας.

Τάσος ΤΟΚΑΣ
Μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ, δάσκαλος της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης

Συννημένο:

Τάσος_Συνέπειες_από_την_ένταξη_των_παιδιών_με_ειδικές_ανάγκες_στα_γενικά_σχολεία_Ριζ_27.11.2016_σελ_11.doc

Tags:

Άρθρα - Μελέτες

Βασική Κατηγορία:

Κείμενα

Άρθρο στο "Ριζοσπάστη": Δεξιότητες και εθελοντισμός στο επίκεντρο της συζήτησης για τη νεολαία

jim — Mon, 28 Nov 2016 15:31:51 +0000

Η εξειδίκευση της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης στα ζητήματα που αφορούν τη νεολαία βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης στο Συμβούλιο υπουργών Παιδείας της ΕΕ στις 21 και 22 Νοέμβρη, με έμφαση, για μια ακόμα φορά, στα ζητήματα της εξασφάλισης των δεξιοτήτων που ζητά το μεγάλο κεφάλαιο και της παρέμβασης στις συνειδήσεις της νέας γενιάς.

Αυτό διατυπώθηκε και στη συνέντευξη Τύπου προχτές, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Συνόδου, όπου ποτέ όσο σήμερα δεν γινόταν τόσο συχνή αναφορά στο θέμα της νεολαίας, καθώς... σχετίζεται με το παρόν και το μέλλον. Ενα μέλλον, όμως, που η Ενωση οικοδομεί μέσα από την ισοπέδωση των δικαιωμάτων, τη διαμόρφωση χειρότερων όρων δουλειάς, σπουδών και ζωής για τη νέα γενιά, στο όνομα της κερδοφορίας των ευρωπαϊκών μονοπωλίων που είναι η «ταμπακιέρα» και των πολιτικών για τη νεολαία.

Η ατζέντα του Συμβουλίου συμπεριελάμβανε, για μια ακόμα φορά, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ΕΕ και αφορούν το ζητούμενο επίπεδο βασικών δεξιοτήτων, τις ψηφιακές δεξιότητες, τη μεταφορά δεξιοτήτων, την αναντιστοιχία της προσφοράς και ζήτησης δεξιοτήτων που χαρακτηρίστηκαν ως παράγοντες που απειλούν την απασχολησιμότητα. Ως στόχος τίθεται η καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, απασχολησιμότητα και η συμμετοχή στην κοινωνία, αλλά και το να επωφεληθεί η ΕΕ, δηλαδή τα μονοπώλιά της, από τις δυνατότητες και τα ταλέντα της νέας γενιάς για την οικοδόμησης μιας ισχυρότερης Ευρώπης στο διεθνή ανταγωνισμό. Στο πλαίσιο αυτό, συζητήθηκε η νέα ατζέντα για τις δεξιότητες, ένας οδικός χάρτης που έχει σχεδιαστεί προκειμένου να καλυφθούν οι σημερινές σύνθετες ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής και με βάση αυτόν να σχεδιαστούν οι εκπαιδευτικές πολιτικές. Στο ίδιο πλαίσιο, συζητήθηκε το ζήτημα της διασφάλισης ενός μίνιμουμ δεξιοτήτων και για τους ενήλικες, η λεγόμενη «εγγύηση δεξιοτήτων». Να σημειωθεί ότι η συζήτηση περί δεξιοτήτων αναπτύσσεται εδώ και μια δεκαπενταετία στην ΕΕ και ήδη τα εκπαιδευτικά συστήματα έχουν προσανατολιστεί σε μεγάλο βαθμό στην παροχή των δεξιοτήτων που ζητά το κεφάλαιο. Ωστόσο, αυτές δεν μπορούν να αποτελέσουν απάντηση στην ανεργία, η οποία είναι σύμφυτη με τον καπιταλισμό.

Στην ατζέντα του Συμβουλίου βρέθηκε, επίσης, το ζήτημα της πρόληψης της «ριζοσπαστικοποίησης της νεολαίας και του βίαιου εξτρεμισμού» και της καλλιέργειας συνείδησης Ευρωπαίου πολίτη μέσα από εκπαιδευτικές, πολιτιστικές και άλλες δραστηριότητες. Να σημειωθεί ότι στη ρητορική της ΕΕ η έννοια του ριζοσπαστισμού, η προσπάθεια ρήξης με το κατεστημένο και η προώθηση ριζικών αλλαγών στην κοινωνία ταυτίζονται σκόπιμα με σκοταδιστικές λογικές και πρακτικές, προκειμένου να αποκτήσει αρνητική χροιά στη συνείδηση της νεολαίας, και αυτή τη ρητορική την προσυπογράφει σε επίπεδο ΕΕ και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Ο αρμόδιος για θέματα Παιδείας και Νεολαίας επίτροπος της ΕΕ, στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στο πρόγραμμα Erasmus, το οποίο, όπως είπε, του χρόνου κλείνει τρεις δεκαετίες και προχωρά «στο επόμενο επίπεδο». Οσο για το τι επιφυλάσσει αυτό, ο ίδιος παρουσίασε το παράδειγμα του «Ευρωπαϊκού Σώματος Αλληλεγγύης», που προγραμματίζεται να ξεκινήσει τον επόμενο μήνα και είναι ενδεικτικό τού τι εννοούν όταν μιλούν για εξασφάλιση «ελπιδοφόρου μέλλοντος» για τη νεολαία στις χώρες της ΕΕ: Είναι ένα πρόγραμμα που προβλέπει την απασχόληση, εθελοντικά ή με μισθό - χαρτζιλίκι, νέων έως 30 ετών, σε ΜΚΟ, τοπικές αρχές ή ιδιωτικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην αντιμετώπιση δύσκολων καταστάσεων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση, όπως φυσικές καταστροφές, «κοινωνικές προκλήσεις», υποδοχή και ένταξη προσφύγων κ.λπ. Φιλοδοξία της ΕΕ είναι να δημιουργηθεί μέχρι το 2020 μια στρατιά νέων που, στο όνομα της καταπολέμησης της ανεργίας και με ταμπέλα την αλληλεγγύη, θα αμείβονται με ψίχουλα, για έργο που θα έπρεπε να γίνεται από τις κρατικές υπηρεσίες.

Ενδεικτικό, επίσης, της κατεύθυνσης των παρεμβάσεων που σχεδιάζονται στην Εκπαίδευση, είναι η πρωτοβουλία που εξήγγειλε ο Επίτροπος της ΕΕ, μεταξύ άλλων, για εισαγωγή στα σχολεία της επιχειρηματικότητας, με στόχο όποιος τελειώνει την υποχρεωτική εκπαίδευση να έχει εμπειρία στην επιχειρηματικότητα. Οταν μιλούν όμως για εμπειρία στην επιχειρηματικότητα, εννοούν ο νέος που τελειώνει την υποχρεωτική εκπαίδευση να έχει τις απαραίτητες γι' αυτούς βάσεις, ώστε να σκέφτεται για τα συμφέροντα του εργοδότη του, να υπηρετεί αυτά και όχι τα δικά του συμφέροντα ως εργαζόμενος.

Τον υπουργό Παιδείας στο Συμβούλιο εκπροσώπησε ο γενικός γραμματέας Δια Βίου Μάθησης του υπουργείου, Π. Παπαγεωργίου, ο οποίος, σύμφωνα με το υπουργείο, είπε ότι «σε εποχές όπως η σημερινή, όπου οι νέοι στην Ευρώπη έρχονται αντιμέτωποι με την ανεργία, τη ριζοσπαστικοποίηση, τον εθνικισμό, τα κράτη - μέλη πρέπει να προσφέρουν στη νεολαία τη δυνατότητα να προασπιστεί τα ευρωπαϊκά ιδεώδη και να πάρει θέση στην αντιμετώπιση της κοινωνικοπολιτικής κρίσης». Ως προτεραιότητες έθεσε, μεταξύ άλλων, το «να αναπτύξουμε μία πολιτική που να βασίζεται σε στοιχεία και πρακτικές που στοχεύουν στη διαρκή εξέλιξη των δεξιοτήτων των νέων ιδιαίτερα, μέσω των μορφών μη τυπικής εκπαίδευσης» και «να βοηθήσουμε να εκφραστούν και να ενταχθούν μέσω του εθελοντισμού, όλους τους νέους που προέρχονται από διαφορετικά κοινωνικά, εθνικά και πολιτισμικά περιβάλλοντα». Εξέφρασε, δε, την ελπίδα πως «πρωτοβουλίες της Επιτροπής όπως αυτή για το Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης, θα καθιερωθούν και σύντομα θα αποκτήσουν μέγεθος και σημασία, αντίστοιχα άλλων επιτυχημένων προγραμμάτων, όπως του ERASMUS+»...

Αναδημοσίευση από το Ριζοσπάστη Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2016 σελ 11

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=9128471

Συννημένο:

και_εθελοντισμός_στο_επίκεντρο_της_συζήτησης_για_τη_νεολαία_Ριζ_23.11.2016_σελ_11.doc

Tags:

Άρθρα - Μελέτες

Βασική Κατηγορία:

Κείμενα

Άρθρο με αφορμή την 28η Οκτωβρίου: Τι είναι Ιστορία; Ιστορία είναι η πάλη των τάξεων.

jim — Sat, 12 Nov 2016 11:03:08 +0000

Δημήτρης Νομικός – Δάσκαλος στο Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο Εκπαιδευτικών (Π.Α.ΜΕ.) στη Χίο

Με αυτό τον αναμφισβήτητο και χιλιοαπόδεικτο νόμο κίνησης της ιστορίας, όλοι οι ιστορικοί αγώνες, αδιάφορο αν γίνονται στον πολιτικό, θρησκευτικό, φιλοσοφικό ή σε οποιονδήποτε άλλο ιδεολογικό τομέα, δεν είναι τίποτε άλλο παρά (...) καθαρή έκφραση των αγώνων ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις. Αυτός ο βασικός νόμος μας βοήθησε να απαλλαχτούμε από μια ιστορία «σωρό» από σκόρπια-τυχαία γεγονότα, ακατανόητα, αβέβαια, από γεγονότα που ερμηνεύονταν με βάση υποκειμενικές ερμηνείες. Η ύπαρξη των τάξεων, της εκμεταλλεύτριας, της εκμεταλλευόμενης, οι συγκρούσεις των ταξικών συμφερόντων, η δύναμη της ταξικής πάλης είναι εκείνη που τελικά οδηγεί στο να σπάνε τα δεσμά για την τάξη που υφίσταται την εκμετάλλευση, να περνάμε από την μια κοινωνία στην άλλη. Η ταξική πάλη κινεί την ιστορία.

Τίποτε δεν μένει αιώνιο και ακίνητο στην ιστορία. Αυτή την αιώνια αλήθεια τρέμουν οι εκάστοτε κυρίαρχες τάξεις όσο παντοδύναμες κι αν μοιάζουν.

Με αυτές τις γενικές επιστημονικές αρχές συνέταξα και εκφώνησα το λόγο μου στην πανηγυρική της 28^ης Οχτώβρη στο Πυργί, αναδεικνύοντας αυτό που δεν θέλουν, σχολικά βιβλία και οι «αξιότιμοι» απόγονοι «νομιμοφρόνων» να ακουστεί: η αλήθεια. Το χώμα που πατάμε το λευτέρωσαν το ΕΑΜ, η ΕΠΟΝ, ο ΕΛΑΣ. Αυτή την αλήθεια τόλμησε και είπε και το Σωματείο μου!

Λήθη… βολεύει τους Ράληδες, Χίτες, ΜΑΥδες…!

Ταξική πάλη τότε, ταξική πάλη και σήμερα. Αστική δημοκρατία σήμερα ως μορφή κυριαρχίας της αστικής τάξης στον καπιταλισμό, φασιστική δικτατορία του Μεταξά τότε ως μορφή κυριαρχίας της αστικής τάξης σε εκείνες τις συνθήκες πάλι στον καπιταλισμό. Εργατική τάξη τότε εργατική τάξη και σήμερα, ταξική πάλη σε διαφορετικές συνθήκες τότε, ταξική πάλη σήμερα. Αυτοί οι «δυο κόσμοι» βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας καθημερινά και όχι οι κάθε λογής κάλπικες διαχωριστικές γραμμές.

Ποιος είναι αλήθεια ο ρόλος του εκπαιδευτικού σήμερα απέναντι στα παιδιά μας; Να πάρει θέση, να τα διδάξει την ανταγωνιστικότητα, την κερδοφορία, την επιχειρηματικότητα, τον ανορθολογισμό και την απόκρυψη στην ιστορία και την επιστήμη, όπως θέλει η άρχουσα τάξη μέσα από το σχολείο; Ή να διδάξει την ιστορική αλήθεια του λαού μας, τις εκτελέσεις των αγωνιστών, τι εξορίες, τις φυλακίσεις, το τέρας του φασισμού, την ανυπότακτη – διεκδικητική στάση ζωής απέναντι στα νέα δεινά του λαού; Με άλλα λόγια να διδάξει τις αξίες των εργαζομένων, της εργατικής τάξης, των εκμεταλλευόμενων ή τις αξίες της σήψης, της σαπίλας, του πολέμου, του χρηματιστηρίου, της φτώχιας και της ανεργίας… τις αξίες δηλαδή της κυρίαρχης αστικής τάξης; Θέλουμε τα παιδιά μας να διδαχθούν την ιστορία όπως την αναθεωρεί η σημερινή εξουσία ή θέλουμε να είναι η ιστορία αυτή ξυράφι στα χέρια τους ενάντια σε αυτή την εξουσία; Τι θέλουμε αλήθεια για τα παιδιά μας;

Κατανοώ τις αντιδράσεις, μετά την ομιλία. Ακόμα και την υφέρπουσα απειλή «δώσε μου τον λόγο σου και θα δεις τι θα πάθεις…». Κάποιοι έχουν συνηθίσει γιορτές – φιέστες, που ακούν ό, τι συνηθίζεται για να αισθάνονται καλά. Το θέμα όμως είναι να ακούσουμε αυτό που συνέβη και όχι την ιστορία των νικητών που εξακολουθούν να μας καταδυναστεύουν. Χαιρετίζω από την άλλη και τις αντίθετες διαθέσεις στήριξης από γονείς.

Επαναλαμβάνω λοιπόν την πρόταση που δημόσια απεύθυνα σε όσους είχαν ενστάσεις επιτιθέμενοι…: Δημόσια, στην πλατεία του χωριού, να καθίσουμε και να δούμε πού υπήρχε το «ανιστόρητο» που ισχυρίζονται! Όποτε θέλουν…

Η οποιαδήποτε αντιπαράθεση, ακόμα και μέσα στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας πρέπει να βασίζεται σε γεγονότα κι όχι σε απειλές τύπου «θα σε καταγγείλω για να απολυθείς». Τους αφεντάδες του, τους ορίζει ο ίδιος ο λαός –και ξέρει να το κάνει όταν κρίνει ότι ήρθε η ώρα. Το έχει αποδείξει.

Η τρομοκρατία που χρησιμοποιούν κάποιοι συντοπίτες για να φιμώσουν την αλήθεια δεν έχει πέραση σ’ όλους όσους πιστεύουμε στα ιδανικά του λαού: Στον αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Χωρίς αφέντες, ενάντια στο φασισμό, με το λαό νοικοκύρη στον τόπο του και ιδιοκτήτη του πλούτου αυτής της χώρας.

Ενστερνίζομαι, πιστεύω σ’ αυτές τις αρχές της «ιστορικής αλήθειας». Τις ακολουθώ, όσο μπορώ, στην καθημερινότητά μου. Το σίγουρο είναι πως αυτοί που απειλούν πρέπει να γνωρίζουν πως «σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει…»

Τιμή και δόξα στους ήρωες του 1940-1949 που μας δίδαξαν:

«Το φασισμό βαθειά κατάλαβέ τον.

Δεν θα πεθάνει μόνος. Τσάκισέ τον.»

Δημήτρης Νομικός – Δάσκαλος στο Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο Εκπαιδευτικών (Π.Α.ΜΕ.) στη Χίο

Συννημένο:

-νομ.doc

Tags:

Άρθρα - Μελέτες

Βασική Κατηγορία:

Κείμενα

Διδακτικές Επισκέψεις σε ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ

jim — Wed, 12 Oct 2016 10:08:31 +0000

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Η νέα σχολική χρονιά ξεκινά, με πολλές απαιτήσεις και ευθύνες. Στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σαν εργαζόμενοι και εκπαιδευτικοί, προστίθεται η σημαντική ευθύνη που έχουμε απέναντι στους μαθητές μας να φωτίσουμε την επιστημονική και ιστορική αλήθεια, να συμβάλλουμε ώστε η νέα γενιά με περισσότερα εφόδια και γνώση να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που μαστίζουν την κοινωνία, την ανεργία, την φτώχεια και την ανέχεια αλλά και τα σκοτάδια της βαρβαρότητας του πολέμου που ξαναγεννιέται, την υποκουλτούρα, το ρατσισμό και τα αδιέξοδα του ατομισμού.

Απευθυνόμαστε σε όλους τους συναδέλφους που κατανοούν το μέγεθος της επίθεσης στο νου και την ψυχή των μαθητών μας, συνειδητοποιούν το μερίδιο ευθύνης που έχουμε. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας κάνουμε ορισμένες προτάσεις για διδακτικές επισκέψεις σε τόπους ιστορικής μνήμης και μουσεία, που θα βοηθήσουν όλη την εκπαιδευτική κοινότητα να έρθει σε επαφή με τις πιο σημαντικές στιγμές της ιστορίας του τόπου μας.

Γνωρίζουμε ότι είναι πολλοί οι συνάδελφοι με πείρα και πολύτιμη εμπειρία από αντίστοιχες προσπάθειες, και είμαστε ανοιχτοί σε νέες προτάσεις.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΙ ΤΟΠΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΙΑ ΓΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ

ΤΟΠΟΣ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΕΙ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ

Το μέγαρο στην οδό Κοραή 4

(το κτήριο που την περίοδο της κατοχής στέγασε την Kommandatur και τα υπόγειά του μετατράπηκαν σε φυλακές)

Ο χώρος βρίσκεται πλησίον του μετρό (στάση Πανεπιστήμιο). Η είσοδος είναι δωρεάν και στα σχολεία γίνεται, επίσης, δωρεάν ξενάγηση από τους υπεύθυνους του χώρου στα υπόγεια του κτηρίου, που διατηρούνται σχεδόν ανέπαφα από την περίοδο της Κατοχή.

Ιστοσελίδα: http://www.korai4.gr

Χώρος Ιστορικής Μνήμης 1941-44

Κοραή 4

Τηλέφωνο: 2103243581

Ιστορία: β΄ παγκόσμιος πόλεμος και Κατοχή

Λογοτεχνία: στο γυμνάσιο κείμενα από τις ενότητες «εθνική ζωή»

Λύκειο: Άξιον Εστί (β΄ λυκείου), Καντάτα (Γ΄ λυκείου) κτλ.

Σκοπευτήριο Καισαριανής και μουσείο εθνικής Αντίστασης Καισαριανής

(η επίσκεψη θα μπορούσε να συνδυαστεί με σύντομη επίσκεψη στο «Μπλοκ 15» του στρατοπέδου Χαϊδαρίου, από όπου την 1^η Μαΐου 1944 ξεκίνησε η πομπή με τους 200 μελλοθάνατους κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στο σκοπευτήριο)

Στο χώρο, αλλά και στο μουσείο γίνεται δωρεάν ξενάγηση στα σχολεία, κατόπιν συνεννόησης

Για το σκοπευτήριο:

Ηρώς Κωνσταντοπούλου 16, Καισαριανή

κος Κατημερτζής, στο 6944862556 ή κος Γαβριλάκης, στο 6936626273

Για το «μπλοκ 15» απαιτείται συνεννόηση με το στρατόπεδο Χαϊδαρίου τηλ. 2105818000

Ιστορία: β΄ παγκόσμιος πόλεμος και κατοχή

Λογοτεχνία: στο γυμνάσιο κείμενα από τις ενότητες «εθνική ζωή»

Λύκειο: Άξιον Εστί (β΄ λυκείου), Καντάτα (Γ΄ λυκείου) κτλ.

Εργοστάσιο της ΔΕΗ στη Δραπετσώνα – Μνημείο για τη Μάχη της Ηλεκτρικής και συνάντηση με αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης

Επίσκεψη στις εγκαταστάσεις της Ηλεκτρικής Κερατσινίου και Μνημείο της Μάχης της Ηλεκτρικής.

Η είσοδος είναι δωρεάν και υπάρχει δυνατότητα ξενάγησης και γνωριμίας με αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης από το Παράρτημα της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας-Παράρτημα Κερατσινίου ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Παράρτημα Κερατσινίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ: Ρέπουλη 16, Κερατσίνι – Ταμπούρια

τηλ. 2104618180

κος Καλογιαννίδης Λευτέρης 6944756769

Ιστορία: β΄ παγκόσμιος πόλεμος και κατοχή

Μπλόκο Κοκκινιάς & Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Νίκαιας

Η είσοδος είναι δωρεάν και στα σχολεία γίνεται ξενάγηση από υπεύθυνη του χώρου, καθώς και προβολή οπτικοακουστικού υλικού. Επίσης, κατόπιν συνεννοήσεως, στο χώρο κατά την ώρα της επίσκεψης μπορούν να παρευρεθούν μέλη της ΠΕΑΕΑ (αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων ή απόγονοι εκτελεσμένων Νικαιωτών)

Για να επισκεφθείτε τη Μάντρα του Μπλόκου επικοινωνήστε με το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων του Δήμου στο 210-4278159 , 210-4278188 ή απευθυνθείτε στην υπεύθυνη του χώρου κ. Ειρήνη Ρηνιώτη στο 210-4936680.

Για το μουσείο εθνικής Αντίστασης Νίκαιας επικοινωνήστε στο: 210 4934838, mousioantistasis@gmail.com

Π. Τσαλδάρη 185, Νίκαια

Ιστορία: β΄ παγκόσμιος πόλεμος και κατοχή

Λογοτεχνία: στο γυμνάσιο κείμενα από τις ενότητες «εθνική ζωή»

Λύκειο: Άξιον Εστί (β΄ λυκείου), Καντάτα (Γ΄ λυκείου) κτλ.

Μουσείο Εαμικής Εθνικής Αντίστασης στο Περιστέρι

Είσοδος ελεύθερη και δωρεάν ξενάγηση, κατόπιν συνεννόησης:

Τηλέφωνα: 210 5730026- 6972840765

Εθ. Αντιστάσεως 33, Περιστέρι

Ιστορία: β΄ παγκόσμιος πόλεμος και κατοχή

Λογοτεχνία: στο γυμνάσιο κείμενα από τις ενότητες «εθνική ζωή»

Λύκειο: Άξιον Εστί (β΄ λυκείου), Καντάτα (Γ΄ λυκείου) κτλ

Ιστορικός περίπατος στη Λαυρεωτική

Οι ιστορικοί περίπατοι ξεκινούν από τα αρχαία πλυντήρια στην Καμάριζα, όπου εξηγείται η διαδικασία παραγωγής των μεταλλευμάτων, ο καταμερισμός της εργασίας, οι συνθήκες εργασίας των δούλων, αλλά και των ελεύθερων που δούλευαν στην διαδικασία. Γίνεται αναφορά στις κοινωνικές σχέσεις της Περιόδου 5^ουκαι 4^ουπχ, ποια η σχέση του Θεμιστοκλή με το Λαύριο, πως έπεισε τους Αθηναίους να δώσουν το μερίδιο που τους αναλογούσε από τα μεταλλεία του Λαυρίου για την δημιουργία του στόλου. Στην συνέχεια ο περίπατος συνεχίζεται στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου (Γαλλική εταιρία), όπου αναλύεται πως δημιουργήθηκε το νεότερο Λαύριο, πως έγιναν οι επενδύσεις, το Λαυριωτικό ζήτημα, οι κοινωνικοί αγώνες των Λαυριωτών.

Επίσης γίνεται ξενάγηση στον χώρο, και αναλύεται ο σύγχρονος τρόπος παραγωγής των μεταλλείων πατώντας στα βήματα της τεχνικής που είχαν αναπτύξει οι πρόγονοί μας.

Τηλέφωνο: 6974010107

Ιστορία Α΄ γυμνασίου και Α΄ Λυκείου (Αθηναϊκή Ηγεμονία)

Ιστορία Γ΄ λυκείου (προσανατολισμού): πρώτη ενότητα, όπου γίνεται αναφορά στην άνοδο του συνδικαλιστικού κινήματος και τις απεργίες στο Λαύριο

Φυσικές επιστήμες

Μουσείο Μακρονήσου

Δωρεάν είσοδος και ξενάγηση στο χώρο από την πανελλήνια ένωση κρατουμένων Μακρονήσου

Επικοινωνία:210 3247820

Ιστοσελίδα: www.pekam.org.gr

Αγ. Ασωμάτων 31, Αθήνα

Προτεινόμενες διδακτικές ενότητες: εμφύλιος πόλεμος (σύγχρονη ιστορία), ο θεσμός του εξοστρακισμού (Αρχαία ιστορία)

Μουσείο Άη Στράτη

Η είσοδος στο χώρο και η ξενάγηση γίνεται με μικρό αντίτιμο που καταβάλουν οι μαθητές

Μουσείο Πολιτικών Εξορίστων Αη Στράτη

Αγ. Ασωμάτων 31

105 53, Κεραμεικός, Αθήνα

τηλ. (+30)210-3213488

e-mail: exilemuseum@gmail.com

Συννημένο:

ΜΝΗΜΗΣ-2.doc

Tags:

Άρθρα - Μελέτες

Βασική Κατηγορία:

Κείμενα

Εφιαλτικά σχέδια για τους μαθητές και την πρόσβαση στα ΑΕΙ

jim — Wed, 12 Oct 2016 09:43:51 +0000

Ενα σκληρό Λύκειο, εξετασιοκεντρικό, ακόμα πιο έντονα ταξικά διαφοροποιημένο, με εξοβελισμό της γενικής παιδείας και εξατομικευμένο πρόγραμμα σπουδών για κάθε μαθητή, αποκλειστικά προσανατολισμένο στο αντικείμενο που θα επιλέξει να σπουδάσει, είναι αυτό που περιγράφεται στα σχέδια της κυβέρνησης, που φαίνεται ότι θα προχωρήσουν άμεσα το επόμενο διάστημα. Ο υπουργός Παιδείας, Ν. Φίλης, κάλεσε την περασμένη Παρασκευή τον πρόεδρο της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής να ενεργοποιήσει την Επιτροπή, ώστε να προχωρήσει η διαμόρφωση συγκεκριμένων ρυθμίσεων για την αναμόρφωση του Λυκείου και του συστήματος εισαγωγής στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Ο πρόεδρος της Επιτροπής, Κ. Γαβρόγλου, δήλωσε μεν ότι δεν υπάρχει ακόμα καμιά ειλημμένη απόφαση, αλλά ξεκαθάρισε ότι η βάση της συζήτησης στην Επιτροπή, προκειμένου να διαμορφωθεί το τελικό σχέδιο, θα είναι τα πορίσματα του διαλόγου. Κι αυτά τα πορίσματα είναι που διαμορφώνουν ένα πολύ σκληρό τοπίο για το Λύκειο και την πρόσβαση.

Το σχετικό πόρισμα της Επιτροπής Διαλόγου (υπό τον Α. Λιάκο), που είχε πρωτοπαρουσιαστεί τον Ιούνη, διαμορφώθηκε το Σεπτέμβρη σε ένα λεπτομερές υπόμνημα. Σύμφωνα με αυτό:

Το Γυμνάσιο γίνεται τετραετές και το Λύκειο διετές.
Το Λύκειο οδηγεί στην απόδοση «Εθνικού Απολυτηρίου» ή για όσους δεν καταφέρνουν να το πάρουν, σε «Πιστοποιητικό Σπουδών».
Διετές θα είναι, επίσης, και το ΕΠΑΛ που θα οδηγεί σε «Εθνικό Απολυτήριο» ή «Πιστοποιητικό Σπουδών», ενώ για την απόκτηση «Πτυχίου Ειδικότητας» θα χρειάζεται και ένα τρίτο έτος σπουδών.
Τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ θα ορίζουν τον αριθμό των πρωτοετών φοιτητών και τα κριτήρια που αυτοί θα πρέπει να πληρούν. Το 80% της μοριοδότησης των υποψηφίων για την πρόσβαση θα προέρχεται από το «Εθνικό Απολυτήριο» (ή το «Πιστοποιητικό») και το άλλο 20% μπορεί να προέρχεται από άλλα στοιχεία που επιλέγουν τα ΑΕΙ.

Μαθήματα και δραστηριότητες

Πέρα από αυτές τις γενικές αλλαγές στη δομή της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και στους τίτλους σπουδών που θα οδηγεί, η ουσία βρίσκεται στο περιεχόμενο του Λυκείου που προτείνεται. Εκεί, οι μαθητές θα διδάσκονται 6 συνολικά μαθήματα, από τα οποία τα δυο θα είναι υποχρεωτικά (Ελληνική Γλώσσα - Λογοτεχνία, Αγγλικά) και τα υπόλοιπα θα είναι επιλογής. Θα υπάρχουν 4 ομάδες προσφερόμενων μαθημάτων επιλογής (Μαθηματικά και Πληροφορική, Πειραματικές Επιστήμες, Ανθρωπιστικές/Κοινωνικές Επιστήμες και Πολιτισμός - Τέχνη) και τα μαθήματα που θα επιλέγει ο μαθητής θα πρέπει να προέρχονται είτε και από τις τέσσερις ομάδες, είτε τουλάχιστον από τρεις διαφορετικές ομάδες. Το υπόμνημα μάλιστα καθησυχάζει, λέγοντας ουσιαστικά ότι σε κάθε ομάδα θα υπάρχουν και κάποια μαθήματα... «της πλάκας», ώστε π.χ. οι μαθητές που δεν τα καταφέρνουν στα Μαθηματικά ή στα Αρχαία κ.τ.λ. να μπορούν να επιλέγουν από τις αντίστοιχες ομάδες πιο εύκολα μαθήματα, «τα οποία δεν θα απαιτούν ιδιαίτερες κλίσεις και υψηλού επίπεδου ειδικές δεξιότητες για να αντιμετωπιστούν», όπως λέει χαρακτηριστικά.

Επίσης, τα περισσότερα μαθήματα «θα προσφέρονται σε δύο επίπεδα: το βασικό και το υψηλό. Οι μαθητές θα μπορούν να παρακολουθήσουν μέχρι τρία μαθήματα σε υψηλό επίπεδο». Δηλαδή, μιλάμε για ένα Λύκειο όπου εντός του θα είναι πλήρως διαφοροποιημένοι οι «καλοί» από τους πιο αδύναμους μαθητές, ώστε οι «καλοί» να γίνονται καλύτεροι και οι αδύναμοι απλώς να επιβιώνουν... Μιλάμε, δηλαδή, για προγράμματα σπουδών πλήρως διαφοροποιημένα και εξατομικευμένα, μακριά από κάθε έννοια ολοκληρωμένης γενικής μόρφωσης για όλους τους μαθητές. Εξάλλου και στο υπόμνημα σημειώνεται κατά λέξη ότι και το σχολείο αυτό θα είναι προσανατολισμένο σε «ένα σύνολο δεξιοτήτων (competencies) τις οποίες και η Ευρωπαϊκή Ενωση θέτει ως στόχο για τους ακαδημαϊκούς πολίτες», για να μην υπάρχει παρανόηση ως προς το ποιες κατευθύνσεις υλοποιούν οι συγκεκριμένες προτάσεις...

Και επειδή το σχέδιο λαμβάνει υπόψη του την ελληνική πραγματικότητα του περιορισμού όσο το δυνατόν των μαθημάτων και των ειδικοτήτων, σημειώνει ότι οι μαθητές μπορεί να περιφέρονται από σχολείο σε σχολείο για να παρακολουθήσουν τα μαθήματα που έχουν επιλέξει, ενώ σε μια σειρά σχολεία της επαρχίας θα παρακολουθούν τα μαθήματα που επιλέγουν με διαδικασίες «τηλε-εκπαίδευσης».

Πέρα από τα μαθήματα, προβλέπεται ότι στη Β' Λυκείου οι μαθητές θα εκπονούν «Διπλωματική Εργασία», αλλά και τουλάχιστον δύο γραπτές εργασίες σε κάθε μάθημα (μία σε κάθε τάξη).

Επίσης, θα υπάρχει πρόγραμμα Φυσικής Αγωγής, που προβλέπεται να «συνδέεται και με χρήση χώρων άθλησης εκτός σχολείου» (προφανώς λόγω των άθλιων υποδομών που συναντάμε συχνά στις σχολικές μονάδες), αλλά και ένα πρόγραμμα «Δημιουργικότητας, Εθελοντισμού και Κοινωνικής Προσφοράς (ΔΕΚΠ)», το οποίο «θα είναι εξατομικευμένο για κάθε μαθητή» και προφανώς επιδιώκεται μέσα από αυτό να περνάει ένα μεγάλο μέρος της ιδεολογικής χειραγώγησης που θα επιτελεί το σχολείο που σχεδιάζουν, αφού στο πλαίσιό του οι μαθητές θα συμμετέχουν σε ευρωπαϊκά προγράμματα, διαγωνισμούς και άλλες «δράσεις» εκτός σχολείου...

Μετατροπή του Λυκείου σε ένα σκληρό φροντιστήριο για την πρόσβαση

Ο περιορισμός των μαθημάτων σε έξι είναι προφανές ότι δίνει στο Λύκειο ένα χαρακτήρα «φροντιστηρίου», που θα προσανατολίζει και θα προετοιμάζει το μαθητή αποκλειστικά για την επιτυχία στην πρόσβαση. Εξάλλου, στο ίδιο το υπόμνημα ομολογείται ότι «αν κάποιος θέλει να συνεχίσει τις σπουδές του σε ένα συγκεκριμένο πανεπιστημιακό τμήμα, θα πρέπει κατά την επιλογή μαθημάτων στην Α' και τη Β' Λυκείου να λάβει υπόψη του ποια προαπαιτούμενα θέτει το τμήμα αυτό, προκειμένου να δεχτεί κάποιον ως φοιτητή του». Με άλλα λόγια, καμιά αποδέσμευση του Λυκείου από την πρόσβαση δεν συντελείται με αυτή την πρόταση, όπως θέλουν να μας πείσουν οι συντάκτες της, αλλά αντίθετα το Λύκειο υποτάσσεται πλήρως και αποκλειστικά σε αυτή. Κι όχι μόνο υποτάσσεται το Λύκειο στην πρόσβαση, αλλά δημιουργείται κι ένα σύστημα πρόσβασης που θα το ζήλευε και ο Γεράσιμος Αρσένης (...για όσους παλιούς θυμούνται εκείνο το σύστημα και τις αντιδράσεις που προκάλεσε).

Συγκεκριμένα, στο υπόμνημα αναφέρεται ότι «προκειμένου να αντιμετωπιστεί η απάθεια και η αδιαφορία με την οποία οι μαθητές έχουν "εκπαιδευτεί" να αντιμετωπίζουν ό,τι "δεν μετράει" (δηλαδή ό,τι δεν προσμετράται άμεσα στα μόρια εισαγωγής στο πανεπιστήμιο), στην τελική επίδοση του μαθήματος θα συνυπολογίζονται όλες οι δραστηριότητες στις οποίες συμμετείχαν οι μαθητές κατά τη διάρκεια της διετούς φοίτησης στο Λύκειο». Να σημειώσουμε ότι και στο τέλος της Α' και στο τέλος της Β' Λυκείου θα υπάρχουν γραπτές εξετάσεις, αλλά δεν θα μετρούν μόνο αυτές. Συγκεκριμένα, για κάθε ένα από τα 6 μαθήματα, ο τελικός βαθμός θα προσμετράει: Το γραπτό βαθμό της Α' Λυκείου, το γραπτό βαθμό της Β' Λυκείου, το μέσο όρο των προφορικών βαθμών και των δυο τάξεων, το μέσο όρο των δυο γραπτών εργασιών σε κάθε μάθημα. Επιπλέον, για το «Εθνικό Απολυτήριο» θα προσμετράται σε σημαντικό βαθμό και η επίδοση στη διπλωματική εργασία. Με άλλα λόγια, ακόμα και η ανάσα του μαθητή θα βαθμολογείται και θα μετράει για την πρόσβαση!

Αυτός ο Γολγοθάς των μαθητών στο Λύκειο, αν περατωθεί με επιτυχία, θα διαμορφώνει το «Εθνικό Απολυτήριο» του κάθε μαθητή (αν όχι θα οδηγεί στο απλό «Πιστοποιητικό Σπουδών») και θα μετράει κατά 80% για την εισαγωγή του σε κάποιο τμήμα Ανώτατης Εκπαίδευσης. Το υπόλοιπο 20% για την πρόσβασή του θα διαμορφώνεται από το ίδιο το Τμήμα (πανεπιστημίου ή ΤΕΙ) και από το τι θα του ζητήσει. Για παράδειγμα, το Τμήμα μπορεί να ζητάει επιπλέον ειδικές εξετάσεις, συνέντευξη, επιδόσεις σε συγκεκριμένα μαθήματα κ.ο.κ. Για να «χρυσώσει το χάπι», δε, το υπόμνημα αφήνει να εννοηθεί ότι μπορεί να υπάρξουν και πανεπιστήμια ή ΤΕΙ που δε θέτουν ως προϋπόθεση για να δεχτούν φοιτητές την κατοχή «Εθνικού Απολυτηρίου», αλλά να τους αρκεί το «Πιστοποιητικό» συν κάποιες άλλες διαδικασίες.

Μετά απ' όλα αυτά, ακούγεται μάλλον σαν ανέκδοτο το ότι την παραπαιδεία «το προτεινόμενο σύστημα δεν ισχυρίζεται ότι την καταργεί, αλλά την μειώνει δραστικά, αν δεν την ελαχιστοποιεί», αφού είναι φανερό ότι ο ανταγωνισμός θα ενταθεί. Εξάλλου, η «τράπεζα θεμάτων» με την οποία θα διενεργούνται οι εξετάσεις στο Λύκειο και «η οποία δεν υπάρχει λόγος να δαιμονοποιείται», όπως λέει το υπόμνημα, είναι... η χαρά των φροντιστηρίων!

Στόχος η μαζικοποίηση της πρόωρης επαγγελματικής κατάρτισης

Το υπόμνημα λέει ότι «οποιαδήποτε απόπειρα μεταρρύθμισης στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση κι αν γίνει, θα αποτύχει αν δεν αναβαθμίσει την επαγγελματική εκπαίδευση, τόσο δραστικά, μάλιστα, ώστε να αλλάξουμε ριζικά την αναλογία των μαθητών που επιλέγουν το Γενικό Λύκειο και των μαθητών που επιλέγουν τα ΕΠΑΛ». Μάλιστα, σημειώνει: «Τώρα 75% περίπου των παιδιών κατευθύνονται στο Γενικό Λύκειο και 25% περίπου στο Τεχνικό - Επαγγελματικό. Στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες γίνεται ακριβώς το αντίστροφο. Στόχος θα πρέπει να είναι να βελτιωθεί αυτή η αναλογία».

Στο όνομα, λοιπόν, της αναβάθμισης της τεχνικής εκπαίδευσης και της μαζικοποίησής της, τα ίδια χαρακτηριστικά με το Γενικό Λύκειο που περιγράψαμε παραπάνω θα έχει, σύμφωνα με το υπόμνημα, και το ΕΠΑΛ. Δηλαδή, θα έχει έξι μαθήματα, εργασίες, διπλωματική και όλα θα βαθμολογούνται με τον ίδιο τρόπο. Ωστόσο, από διάφορες πλευρές του υπομνήματος αχνοφαίνεται ότι τα ΕΠΑΛ θα συνεχίσουν να αποτελούν σχολεία β' κατηγορίας, αφού π.χ. το ένα από τα δυο υποχρεωτικά μαθήματα στα ΕΠΑΛ (πέραν των Αγγλικών) δεν θα είναι η Γλώσσα - Λογοτεχνία, αλλά οι... «Σπουδές Πολιτισμού (cultural studies) με έμφαση στον οπτικοακουστικό πολιτισμό (κινηματογράφος, θέατρο, μουσική)». Εξάλλου, από την αρχή ακόμα του υπομνήματος, ομολογείται ότι «η συνύπαρξη του Εθνικού Απολυτηρίου και παράλληλα του Πιστοποιητικού Σπουδών είναι σημαντική, τόσο για να διατηρηθεί το επίπεδο των δύο τύπων Λυκείου χωρίς εκπτώσεις, όσο και για να εμποδίσει τη σχολική διαρροή», που σημειώνεται ότι είναι μεγαλύτερη από τα ΕΠΑΛ. Δηλαδή, ομολογείται ότι το «Πιστοποιητικό Σπουδών» επιλέγεται κυρίως για τους μαθητές των ΕΠΑΛ, που πιο δύσκολα θα φτάνουν στην απόκτηση του «Εθνικού Απολυτηρίου». Επίσης, αναφορικά με την πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση, σημειώνεται ότι ενδέχεται «τα πρώτα χρόνια, για τα τμήματα που θα μπορούν να πάρουν υποψήφιους από ΕΠΑΛ να χρειαστεί ποσόστωση, ώστε το Επαγγελματικό Λύκειο να σταθεί στα πόδια του».

Βέβαια, προβλέπεται ακόμα ότι «για τα παιδιά που δεν θέλουν να ακολουθήσουν είτε το ΓΕΛ είτε το ΕΠΑΛ, θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα των τεχνικών και επαγγελματικών σχολών», δηλαδή το πέταγμα εκτός εκπαίδευσης παιδιών από τα 16 τους χρόνια...

Προκειμένου, όμως, να επιτευχθεί η μαζικοποίηση της τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης που μπαίνει ως στόχος, οι συντάκτες του υπομνήματος γνωρίζουν ότι δεν αρκεί η δήθεν αναβάθμιση του ΕΠΑΛ που υποτίθεται ότι φέρνουν, αλλά χρειάζεται το αναγκαστικό σπρώξιμο των παιδιών εκτός γενικής εκπαίδευσης μετά το Γυμνάσιο. Ετσι, στο πόρισμα εκφράζεται έντονος προβληματισμός για τον τρόπο μετάβασης από το Γυμνάσιο στο Λύκειο. Σημειώνεται, λοιπόν, ότι θα πρέπει να «ακολουθείται κάποια διαδικασία επιλογής», γιατί «εάν η μετάβαση γίνεται χωρίς κανένα κριτήριο επιλογής, μαθητές οι οποίοι στην πράξη δεν θα μπορούν ή δεν θα θέλουν να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα των Λυκείων, θα εγκλωβίζονται σε αυτά, οδηγώντας τα τελικά σε υποβάθμιση». Με άλλα λόγια, χρειάζεται στο τέλος του Γυμνασίου ένα «ξεσκαρτάρισμα», το οποίο από τη μια θα γίνεται με εξετάσεις με χρήση «τράπεζας θεμάτων», αλλά όπως σημειώνεται στο υπόμνημα: «Παράλληλα θα θεσπιστεί ένα πλέγμα κριτηρίων για την επιλογή σε ένα από τα δύο Λύκεια. Στα κριτήρια θα συμπεριλαμβάνονται και τα αποτελέσματα των γραπτών εξετάσεων στα μαθήματα και η αξιολόγηση που έχει κάνει ο εκπαιδευτικός, αλλά ακόμα και έκθεση περιγραφικής αξιολόγησης από κάποιους από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου. (...) Σε κάθε περίπτωση, σημαντικό ρόλο θα πρέπει να έχει ο Μέντορας καθηγητής, ο οποίος θα αποτελέσει ένα νέο πολύ σημαντικό θεσμό για τα σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης»... Δηλαδή, πέρα από τις εξετάσεις, οι εκπαιδευτικοί στο τέλος του Γυμνασίου θα γίνουν «τροχονόμοι», σπρώχνοντας τους μαθητές εντός ή εκτός γενικής εκπαίδευσης...

Είναι παραπάνω από φανερό ότι όλα αυτά τα σχέδια δεν πρέπει να συναντήσουν καμιά ανοχή, πρέπει να βρουν την αποφασιστική και κατηγορηματική αγωνιστική αντίδραση μαθητών, εκπαιδευτικών και γονιών.

Tags:

Άρθρα - Μελέτες

Βασική Κατηγορία:

Κείμενα